Niðurstöður úr sónarnum...

Þetta var ekkert smá gaman í dag. Við L tókum frídag og skelltum okkur í langþráðan 20 vikna sónarinn á meðan Ævar og María voru í góðu yfirlæti hjá ömmu sinni. L átti líka að fara í blóðprufu og ég að skila inn þvagprufu þannig að þetta var bara gert allt í senn. Við vorum búin að veðja um kynið. L hélt að þetta væri önnur stelpa og ég var viss um að hér væri á ferðinni strákur. Þetta fór svo ekkert á milli mála, það er annar prins á leiðinni!!! Ég er í sjöunda himni, fór bara svífandi þarna út, enda kom líka allt svo vel út og bara er eins og það á að vera. Ég veit að María mín er svo mikil pabbastelpa og dekurrófa að það hefði orðið algjört HELL fyrir hana að fá aðra prinsessu á heimilið, það verður aðeins skárra að fá strák, hún verður þá enn þá aðalstelpan á svæðinu. Og settur fæðingardagur er 1.júní næstkomandi þannig að ég er komin lengra en ég hélt. Þetta var tvímælalaust skemmtilegasti sónar sem ég hef farið í, sá litli var með þvilíka sýningu í gangi, sparkaði, boxaði og fór í kollhnísa fyrir okkur :)
Bless í bili
Nínos og strákalingur,
20 vikur og 4 dagar.

 
Jæja, það er bara ágætt að vera kominn í rútínuna aftur. Erum að vinna í barnagæslunni og það gengur bara vel nema að við misstum tvö börn núna um áramótin, annað flutti í burtu og hitt komst á leikskóla. Þannig að við erum með 4 laus pláss núna og ekki lítur það vel út að fylla þau þar sem við hættum að vinna einhvern tímann í maí eða tveimur vikum fyrir áætlaðan fæðingardag nýja barnsins. Það eru víst fáir sem vilja pláss í bara 4 mánuði. En þó er aldrei að vita, það var fólk að skoða i dag þannig að maður krossleggur bara fingurna. Það bjargaði mér alveg að ég fékk þýðingarverkefni núna um hátíðarnar, sem var ekki skemmtilegasti tíminn til að vera í aukavinnu en þetta bjargaði málunum alveg í bili, þannig að ekki þýðir neitt að kvarta. En þetta er voðalegt stress, þessi kreppa. Enda er ég alveg búin að fá nóg af krepputali hér heima og má segja að ég sé í ákveðnum tilvikum búin að banna að það sé talað meira um þetta. Er orðin svo þreytt á þessu.

Afleiðingar jólanna eru að jafnaði miskunnarlausar eins og sést á vigtinni þannið að núna er maður í eins miklu bindindi og hægt er, að minnsta kosti hvað varðar sætindi og gos. Það má alveg missa sig. Ég er sko búin að þyngjast um 5 kíló á þessari meðgöngu og er bara komin 4,5 mánuði á leið. Ég þyngdist ekki svona á fyrri meðgöngum og nú verð ég að passa mig. En það er bara svooooo erfitt....Sérstaklega með tilliti til þess að ég er hætt á átaksnámskeiðinu sem ég var búin að vera á fullu í. Þetta var bara orðið of erfitt og of margt sem ég treysti mér ekki til að gera. Það var bara óþægilegt að hlaupa og hoppa og mér fannst allt reyna svo mikið á legið. Núna ætla ég að reyna að finna einhverja meðgönguleikfimi sem hentar mér betur.

Annars er allt gott að frétta af bumbunni. Ég trúi því bara varla að ég sé hálfnuð! Tíminn líður svo hratt. Ég er aðeins farin að finna fyrir grindargliðnuninni en það er ósköp lítið sem betur fer. Ekki neinn sársauki að ráði, meira svona stirðleiki ef ég sit lengi eða geng mjög lengi án þess að hvíla mig. Núna finn ég hreyfingar og spörk á hverjum degi og L er líka búinn að finna hreyfingarnar. Þetta verður allt svo miklu raunverulegra þegar það er hægt. Svo er auðvitað stóri dagurinn núna á föstudaginn, sónarinn. Við tökum okkur spítaladag því ég á líka að skila inn þvagprufu og L fara í blóðprufu. Ég hlakka svo til og ætla þvílíkt að kíkja í pakkann. Get ekki beðið eftir að vita kynið, þá verður nafnaleitin líka auðveldari.

Ég læt ykkur vita um niðurstöðurnar úr sónarnum.
Bless í bili,
Nínos.
19 vikur og 5 dagar.