Nýjar myndir...

komnar inn hérna til hægri neðarlega undir ,,Ævar 4 ára". Þær eru í boði Ásgeirs tölvugúrús, eins og vanalega, en hann smellir af eins og pro þegar það eru afmæli hjá okkur. Njótið.

 
Afmæli afstaðið

Þá er stóri dagurinn hans Ævars búinn. Við héldum upp á 4 ára afmælið hans í gær, þann þrettánda desember, en það vill þannig til að það er einmitt afmælisdagurinn hennar mömmu og líka dagurinn sem ég og L kynntumst fyrir 7 árum síðan. Ævar á ekki afmæli fyrr en á miðvikudaginn. Þetta var bara mjög vel heppnað og það mætti fullt af fólki. Ævar og María áttu reyndar í nokkrum deilum um það hver ætti raunverulega afmæli en sem betur fer komu nokkrir gestana með smá pakka handa Maríu líka, sem að hitti alveg í mark. Í hvert skipti sem dinglað var bjöllunni þá hlupu þau systkinin eins og byssubrandar til dyra og kölluðu: ,,Meiri pakkar!" Ég kalla það nokkuð gott að hafa getað fengið Ævar til að bíða með að taka dótið sem hann fékk upp úr kössunum fyrr en allir voru farnir, því það vill svo oft týnast og skemmast í hasarnum ef allt er rifið upp. Hann fékk fullt af frábærum gjöfum og ég þakka öllum fyrir. Það var Lego, sem sló alveg í gegn, bílar, DVD-diskar, náttföt, litabók, bækur, límmiðar og alls kyns dót. Greyið litla var búinn að bíða svo lengi eftir þessu afmæli, við gerðum þau mistök að tala alltof snemma um þetta afmæli þannig að það er búin að vera eftirvænting í mánuð. Sem er nokkuð erfitt fyrir lítil strák með akkúrat ekkert tímaskyn.

Svo eru þau bæði farin að setja skóinn út í glugga og það er voðalega spennandi. Þau fá samt ekkert í skóinn í nótt því þau voru svo óþekk í dag. Sjáum hvernig það virkar á hegðun morgundagsins. Þau systkinin fullyrtu bæði við veislugesti að þau rifust aldrei og væru sko aldrei óþekk...uhumm. Það er sko rifist nú orðið upp á hvern einasta dag. Þau rífast um alla mögulega hluti, leikföng, hver má setja næst mér í sófanum og svoleiðis. Ég er orðin svo þreytt á þeim. Svo ef maður er frá þeim í smá tíma er maður strax farinn að sakna þeirra. Svona er þetta snúið líf.

Ég er nú komin rúmlega 15 vikur á leið og það vildi svo skemmtilega til að ég fann hreyfingar í fyrsta skiptið í veislunni í gær. Svo gekk bara heilmikið á í nótt og ég upplifði þetta allt svo sterkt. Reyndar hefur mér ekkert liðið neitt svakalega vel undanfarið. Fæ mikla höfuðverki nokkrum sinnum í viku og verð þá mjög slöpp og orkulítil. Ég er ekki frá því að það séu ýmis vandamál í persónulega lífinu, líka tengt krökkunum í Perú, sem hafa meiri áhrif á mann heldur en maður vill trúa. Kannski sérstaklega svona í kringum hátíðarnar. Það er eitthvað ský hérna yfir okkur, veit ekki hvað annað ég get kallað það, sem dregur mann niður. Samt er ég búin að vera svo skipulögð í öllu og ætti að vera ánægð. Ég kvaddi meira að segja veislugestina alla með jólagjöfum þannig að þær eru bara alveg frá, sem er met held ég hjá mér. Það er búið að kaupa allt til jólanna og við eiginlega bara tilbúin í jólafríið. En samt er eitthvað eins og að...eitthvað sem gengur ekki upp. Get ekki alveg komið auga á það. Kannski samspil nokkurra þátta.
Jæja, bið að heilsa í bili,
Nínos,
15 vikur og 3 dagar.