Leyst frá skjóðunni

Þá mun ég loksins segja ykkur frá því sem ég minntist á um daginn, leyndarmálið mikla. Eins og flestir sem mig þekkja vita, þá búum við í þríbýli, mamma mín á efstu hæð, kona nokkur á miðhæðinni og svo við í kjallaraíbúðinni. Við höfum oft rætt nauðsyn þess að flytjast í stærra húsnæði en einhvern veginn höfum við alltaf hætt við þá hugmynd, að hluta til hefur manni vaxið það í augum og svo líka að mamma er náttúrulega sjúklingur og erfið tilhugsun að skilja hana eina eftir í húsinu, því við hjálpum henni með ýmislegt og hún hjálpar okkur á móti, passar til dæmis litlu börnin og annað slíkt, hefur lánað okkur geymsluna sína og bílskúrinn þegar 64 fermetra íbúðin var sprungin utan af okkur.

Svo hringdi frændi minn Runi í mig um daginn og sagði mér að Ævar Ingi, frændi okkar beggja, hefði séð að íbúðin á miðhæðinni væri auglýst til sölu. Runi sagði:,, Nína, núna bara kaupið þið þessa íbúð og ekkert kjaftæði." Ég var í sjokki því ég hélt í fúlustu alvöru að það væru nánast engar líkur á því að frúin á miðhæðinni myndi selja, enda lét hún mig ekkert vita að slíkt stæði til. Það er reyndar ekkert skrýtið því okkur er ekki vel til vina því miður og sambúðin hér oft verið stirð. Ég ræddi þetta fram og aftur við Lazaro (fengum fréttirnar á laugardaginn) og á sunnudegi var ákveðið að ræða við fasteignasöluna. Við gerðum það á mánudeginum 4.feb. og endaði það á því að við gerðum tilboð í eignina. Það stóð tæpt á þessu vegna þess að okkar plan var að reyna að kaupa þessa íbúð án þess að selja kjallaraíbúðina þannig að við og mamma gætum átt allt húsið út af fyrir okkur. Frúin gerði gagntilboð sem við gengumst að á miðvikudaginn 6.feb. með þeim fyrirvara auðvitað að við stæðumst greiðslumat. Guði sé lof að við erum orðin tekjumeiri sem dagforeldrar! Við fengum greiðslumat hjá Íbúðalánasjóði og Spron og þurftum að bíða í rúma viku eftir svari sem var mjög erfitt og ég vildi þess vegna ekki vera að blogga um þetta fyrr en ég vissi hvort eitthvað yrði af kaupunum eða ekki.

Það er auðvitað einn hrikalegur galli við að reyna að kaupa þessa íbúð og það er tímasetningin. Við erum nýbúin að eyða stórfé í að kaupa íbúð í Lima og erum þar að auki á leiðinni til Perú í sumar og verðum auðvitað tekjulaus í þá þrjá mánuði sem við verðum í burtu. Þetta er því ekki besti tíminn til að kaupa fasteign. En þetta var svo einstakt tækifæri að það var ekki hægt annað en að láta reyna á þetta.

Nú á fimmtudaginn var fengum við hringinguna og stóðumst greiðslumat á báðum stöðum og á föstudaginn var skrifað undir kaupsaminginn! Við fáum íbúðina þar að auki afhenta mjög fljótt eða þann 1.apríl (ekkert aprílgabb samt) og jafnvel fyrr, vegna þess að konan er nú þegar komin með nýtt húsnæði. Sem betur fer segi ég nú bara vegna þess að ef þetta á að ganga upp fjárhagslega þá verðum við að koma gömlu íbúðinni í leigu eins fljótt og hægt er til að eitthvað komi inn í sumar af peningum. Nú, nýja íbúðin er 100 fermetrar með rúmgóðri geymslu og 28 fermetra bílskúr sem við ætlum líka að leigja út í sumar. Það eru þrjú svefnherbergi í henni sem er munur frá því að vera bara með eitt! Skiptir engu þótt það séu ekki sérherbergi fyrir alla, við höfum ekkert með það að gera, fólk getur bara deilt með sér. Aðal málið er að þetta er framtíðarlausn fyrir okkur, við erum búin að eignast allt húsið (með mömmu auðvitað) og getum því hagað okkur eins og við viljum rétt eins og maður væri í sérbýli. Svo njótum við þess að vera nálægt mömmu og hún okkur innan handar þannig að þetta er bara frábært. Þetta verður auðvitað dálítið erfitt fjárhagslega þar til í haust út af Perúferðinni en maður verður bara að segja við sig að þetta reddist allt.

Ég er alla veganna alsæl með þetta og trúi bara varla að þetta sé búið að gerast og það svona hratt. Við erum ótrúlega heppinn og greinilega einhver blessun yfir okkur því það er eins og allt hafi verið gert til þess að stoppa okkur af þegar við höfum verið í hugleiðingum að selja og kaupa stærra. Þá vitið þið þetta.