Mikið að gerast þessa dagana

Ójá heldur betur. Það er nú ýmislegt búið að vera að gerast hjá okkur þannig að lítill tími hefur verið til að blogga eða annað. Ég veit varla hvar ég á að byrja. Það er kannski fyrst frá því að segja að elsta dóttir okkar hefur verið í greiningu vegna mikilla námserfiðleika og niðurstöðurnar úr þeirri greiningu eru ekki beinlínis skemmtilegar. Hún kom illa út úr þeim prófum og þrautum sem fyrir hana voru lögð og námsgetan er því miður langt fyrir neðan meðallag og þá tek ég fram að þetta var allt saman framkvæmt á spænsku sem er hennar fyrsta tungumál, þannig að ekki er hægt að kenna vankunnáttu í íslensku um. Þetta er ekki lesblinda eða neitt svoleiðis heldur frekar ákveðin þroskahömlun sem veldur miklum erfiðleikum hvað varðar nám, þrátt fyrir að hún ætti að geta sinnt daglegum athöfnum nokkurn veginn eðlilega. Ef ég man rétt þá kallaði sálfræðingurinn þetta tornæmi. Auðvitað var ekki gaman að sitja undir þessum fundi, kannski innst inni var maður að vona að allt kæmi bara eðlilega út og hún væri bara haldin leti. En það er auðvitað ekki svo og nú horfa málin allt öðruvísi við hjá henni í skólanum. Hún verður væntanlega sett í enn þá meira sérprógram eða einstaklingsmiðaða námsskrá í skólanum með stefnu á að hún fari í sérdeildina í Iðnskólanum eftir grunnskólann. Það bíður hennar í raun varla neinn annar möguleiki hvað varðar framhaldsskóla. Í þessu prógrammi fylgja grunnskólakennararnir krökkunum alveg inn í framhaldsskólann og hjálpa þeim á margan hátt. En ég held að ég og Lazaro höfum bara verið þónokkuð róleg varðandi þessar niðurstöður því auðvitað kom þetta ekki stórlega á óvart. Maður er löngu búin að átta sig á því að eitthvað væri ekki alveg eins og það átti að vera. En vonandi verða þessar niðurstöður til þess að hægt verði að hjálpa henni eins mikið og má þannig að hún geti átt starfsferil og brotni ekki niður í náminu og upplifi sig ekki alltaf eftirá.


Það er reyndar eitt dálítið mikið spennandi að gerast hjá okkur núna en ég ætla ekki að segja frá því fyrr en endanleg niðurstaða liggur fyrir. Ég bara vona að þetta gangi í gegn því þá verður það eins og himnasending fyrir okkur, algjör lausn á mjög erfiðum vanda sem við erum í . Ég lofa að láta strax vita og þetta kemur í ljós.


Ég er líka alsæl varðandi það að aukakílóin eru farin að renna af eftir mikið stríð og kyrrstöðu. Ég er hvorki meira né minna en búin að missa allt jólahlassið af mér og þar að auki eitt kíló umfram það þannig að núna er heildarmissirinn orðinn 26 kíló! Ógeðslega ánægð með þetta enda var ég bara að missa alla von að ég hreinlega gæti grennst meira, svo lengi var ég búin að standa í stað.


Svo er Lazaro alveg að verða fimmtugur eða núna 11.febrúar. Annað kvöld fer ég með hann út að borða en hann veit ekkert um það enn þá, né heldur að það bíða eftir honum okkar nánustu sem koma honum á óvart. Svo verður bara djammað eftir það. Var reyndar búin að plana að fara með hann á hótelsvítu um nóttina en hætti snarlega við það þegar þetta kom upp sem ég ætla að segja ykkur frá seinna . Ef úr því verður þá getur maður ekki eytt nokkru einustu aukakrónu í vitleysu. Ég læt ykkur fylgjast með.

Og svo YESSSS.....það eru tæpir 4 mánuðir þar til við förum til Perú!!!