Leiðinlegi mánuðurinn...

...er senn á enda sem betur fer. Janúar er einhvern veginn alltaf lengsti og leiðinlegasti mánuður ársins að mínu mati. Öll jólahátíðin er búin, ljósin farin niður og komin í geymslu og engin afmæli hérna hjá okkur eða neitt sérstakt í gangi. Reyndar er nú þorratíðin að byrja en ég hef svona eiginlega gefist upp á því að bjóða upp á þorramat hérna heima þar sem undirtektirnar hafa verið frekar dræmar. Lazaro finnst þetta meira og minna viðbjóður og stelpunum líka, José er helst að hafi smekk fyrir þessu en hann er líka mjög áhugasamur um allt sem heitir kjötmeti.

Það eru framundan tvö afmæli í febrúar, en José verður 17 ára þann sjötta og Lazaro fimmtugur þann ellefta. Ég er að plana dálítið óvænt fyrir Lazaro en ég ætla ekki að segja hvað það er strax þótt það sé kannski ólíklegt að hann lesi það hér. En ég lofa ég mun svo segja frá öllu síðar. Ég er náttúrulega hrikalega spennt fyrir 17 ára afmælinu hans José því bílprófið er á næsta leyti og þá sé ég fyrir mér sælutíð og afslöppun hjá mér. Rosalega ætla ég mér að misnota hann sem bílstjóra, múhahahaha!!!!

Í dag er bóndadagurinn og ég gaf Lazaro poka með sykurpúðum (uppáhaldið hans), marmaraköku (annað uppáhald) og svo svona rakvél til að klippa óæskileg eyrna- og nasahár. Kannski ekki rómantískasta gjöfin, en hann var alsæll, enda með ógeð á öllum svona aukahárvexti sem virðist því miður bara aukast með árunum. Við vorum líka svo heppin að fá alveg sérstaklega rólegan dag í vinnunni þar sem börnin voru meira og minna veðurteppt heima hjá sér. Ágætt að fá einn svona afslappaðan dag með bara tvö kríli hérna fyrir utan Ævar og Maríu.

Annars erum við búin að vera núna undanfarnar tvær vikur með þrjú ný börn og eru öll pláss full hjá okkur, meira að segja komin listi fyrir september þannig að ég held við þurfum ekki að hafa áhyggjur. Það eru búnar að vera rosalegar breytingar hjá okkur alveg síðan í október og maður er orðinn nett þreyttur á að vera alltaf með ný börn í aðlögun. Það eru hvorki meira né minna en 5 krakkar farnir frá okkur inn á leikskóla! En ég held að þetta sé búið í bili því að nú erum við með börn sem eru það lítil að ólíklegt er að þau fari inn á leikskóla í bráð. Það eru tveir 15 mánaða strákar, einn 13 mánaða, einn 12 mánaða, 9 mánaða stelpa og 6 mánaða strákur. En í heildina litið erum við rosalega ánægð með vinnuna og allt gengur þetta mjög vel þótt að við séum orðin svolítið þreytt á þessum breytingum.

Ég er enn að berjast við þyngdina og að ná mér niður eftir jólin, en ég hreinlega blés út eins og búrhveli. Það reyndist nú rétt hjá henni Ingu Láru að stór hluti reyndist vera vatnssöfnun en ég er samt núna tveimur og hálfu kílói þyngri en ég var og það er ekki gott mál. Ég vil þar að auki léttast um 5 kíló í viðbót við þessi 25 sem ég var búin að missa þannig að núna eru þau semsagt 8 kílóin sem þurfa að fara í heildina til þess að ég geti sagst hafa misst 30 kíló. En það virðist bara vera þannig að líkaminn sé búin að venja sig á matarskammtinn sem ég borða dags daglega og grennist ekkert lengur eins og áður, heldur bara rígheldur í hverja kaloríu sem innbyrgð er. Ég þarf að auka brennsluna og/eða skera enn meira niður matinn ef þessi síðustu kíló eiga að fara. Ég er nú byrjuð að fara i sund um helgar en það þarf bara að viðurkenna það eins og er að ég er að drepast úr leti þegar kemur að líkamsrækt, mér þykir hún ömurleg. Það eina sem mér þykir í raun gaman er að ganga en ekki í vetrarveðrinu á Íslandi, sérstaklega ekki eins og það er búið að vera í vetur. Áður fyrr þá fór ég alltaf út að ganga á veturna og fann ekki fyrir neinu. En núna eftir að ég grenntist þá er ég orðin svo hryllileg kuldaskræfa að ég tek út kvalir að fara út úr húsi og beint inn í bílinn. Ég skelf eins og hrísla og mér er alltaf kalt á höndum og fótum þótt ég sé með hanska og í sokkum. Ég gekk aldrei í sokkum hér áður fyrr, fór jafnvel berfætt í sandölum út að labba um hávetur en núna myndi ég hreinlega deyja ef ég léti mér detta slíkt í hug. Ég var rosalega dugleg að ganga í Perú og gekk út um alla Chiclayo á meðan aðrir vildu frekar taka leigubíla og svoleiðis. En það er víst ekki nóg að hreyfa sig bara á sumrin og liggja svo bara í dvala á veturna, þótt það sé það sem ég vildi helst gera í hreinskilni sagt.


Jæja, bless í bili.