Nýjar myndir

komnar hérna hægra megin aðeins neðar. Þær eru úr 11 ára afmælinu hennar Kelly og að sjálfsögðu teknar af Ásgeir tölvusnilling. Hann er reyndar líka staddur í því ferli að setja inn myndirnar okkar frá Perú þannig að það þýðir ekkert að skammast við mig vegna þess að þær eru ekki enn komnar inn. It's all his fault!!! Múhahahaha....

 
Afmæli og fleira

Þá er 11 ára afmælið hennar Kelly afstaðið, en stóri dagurinn var á sunnudaginn þótt veislan væri haldin á laugardag. Kl.15 komu bekkjarsystur hennar í pizzupartý og fengu svo súkkulaðiköku og ís. Um kvöldið kom síðan fjölskyldan og vinir og fór síðasti gesturinn um 01.30 þannig að þetta var alveg rosalega vel heppnað. Ég útbjó súkkulaðikökur, bleika gulrótarköku, rjómatertu, brauðtertur með túnfisk og svo skinku og svo voru ostar og annað fínerí. Ég get ekki lýst því hvað það var góð tilfinning að geta farið og verslað inn fyrir veisluna án þess að vera teljandi hverja krónu eins og maður hefur þurft að gera undanfarin ár. Þvílíkur léttir að vera svona fjárhagslega betur stattur. Kelly fékk fullt af dóti en ég verð nú að segja eins og er að það er alveg ótrúlegt hvað hópur af tíu ára stelpum geta verið miklar dramadrottningar. Þær voru að leika sér og svo fann maður eina grátandi útí horni af því að hinar sögðu að hún hefði svindlað. Þegar maður var rétt búin að leiðrétta þetta þá var önnur komin af stað í grát og gnístan tanna út af einhverju svipuðu og svo frv. Allt í allt fóru 5 stelpur af 10 á einhverju tímabili að grenja en á heildina litið þá virtust allir hafa skemmt sér mjög vel. En þvílíkt drama.

En annað er svo að Lazaro er búinn að vera núna með slæman dofa í vinstri þumli sem leiðir út í handlegginn og verður víst enn og ný að fara til heila-og taugalæknis. Bíðum bara eftir að fá tíma. Það verður þá ágætis tækifæri til þess að láta líta á andlitið á honum í leiðinni, en það hefur aldrei jafnað sig alveg eftir andlitstaugalömunina, því miður. Vonandi bara er þessi dofi eitthvað sem hægt er að lækna, við erum nú alveg að verða búin að fá okkur fullsödd af þessum veikindum og kvillum. En ég ætla ekki að velta mér upp úr þessu fyrr en ég veit meira.

Ég fór svo í þetta fræga brasilíska vax eins og ég var búin að minnast á að stæði til og ég verð bara að segja, vá! Þetta var mjög einkennileg lífsreynsla. Þeir sem eru viðkvæmar sálir ættu ekki að lesa lengra en þetta. Frekar óþægilegt en alls ekki eins djöfullegt og maður var búinn að ímynda sér. Þetta var bara pínu vandræðalegt sko, kannski bara af því maður sjálfur var svona pínu stressaður fyrir þessa aðgerð, konunni sem framkvæmdi var örugglega orðin vel ónæm fyrir þessu öllu, fyrir henni er að vaxbera klof bara næsti bær við að naglalakka og gera handsnyrtingu sko. En ég komst að því að ég er með óvenjulítið af rasshárum en með vott af ,,ellidún" á innri lærum eins og hún orðaði það svo skemmtilega. ,,Já, þetta er svona sem maður fær með árunum, þegar maður byrjar að eldast". En gaman, ég sem er ekki enn þá orðin þrítug en greinilega samt í hraðskreiðri hrörnun og ber vott um hvert ellimerkið á fætur öðru. Úff... En ég er alveg að pæla í að halda þessu við enda lét ég líka vaxbera á mér fótleggina í leiðinni og það er æðislegur munur að þurfa ekki að vera að raka í sturtunni. Og árangurinn líka miklu betri og endingarmeiri en rakstur. Lazaro var nú líka mjög áhugasamur og sáttur við árangurinn, en einungis eftir að hafa fengið það á hreint að það væru örugglega engir karlkyns-starfsmenn á snyrtistofunni. Honum leist ekki á neitt svoleiðis sko, hann er of mikill machó-machó-sudamericano til þess að höndla slíkt. Það er eins gott að maður er með kvenkyns kvensjúkdómalækni líka, ég segi nú ekki annað :)

Svo er ég komin í meiriháttar jólaskap núna. Er búin að ganga frá helmingnum af jólagjöfunum og er það persónulegt met. Þetta árið var bara skrifaður listi yfir þá sem fá gjafir og svo krossað við jafnóðum, svaka skipulag. Ég réðst líka loksins á eldhúsinnréttinguna mína sem hefur ekki verið gert almennilega síðan ég var ófrísk af Ævari fyrir þremur árum síðan. Skammarlegt að viðurkenna þetta en sannleikurinn er sagna bestur. Það fóru hvorki meira né minna en tveir fullir svartir ruslapokar út úr þessa litla rými sem hlýtur að teljast einhvers konar met í draslsöfnun. Ég er svo ánægð með þetta núna og þarf ekkert að skammast mín ef einhver skyldi opna skáphurð hjá mér. Eins er búið að endurskipuleggja okkar pínulitlu geymslu en eftir mikið sálarstríð var ákveðið að glósurnar mínar og námsbækur úr Tónlistarskólanum og Háskólanum fengju að vera í friði en það er samt staðreynd að þetta drasl tekur alltof mikið pláss í hillunum og svo á maður örugglega aldrei eftir að líta á þetta aftur. En jæja, þetta fékk að vera aðeins áfram. Svo var tekin smá rassía í svefnherberginu en þar var búið að safnast ansi mikið drasl undir rúm og við fótagaflinn. Við erum miklu sáttari við okkur sjálf núna. Að þessu leytinu er nefnilega þátturinn Allt í drasli eins konar himnasending vegna þess að þótt maður sé ekki nálægt því að vera svona mikill sóði eins og blessað fólkið sem af hugrekki opinberar sig þarna fyrir alþjóð, þá er alltaf eitthvað sem betur mætti fara hjá manni og oftar en ekki hefur Allt í drasli svona minnt mig á að það mætti nú fara að huga betur að hinu og þessu heima hjá sjálfri mér og ýtt mér af stað. Rosalega var þetta löng setning!

Jólin eru líka tíminn til að láta kærleikann ráða ríkjum og höfum við í fjölskyldunni minni sem af yngri kynslóðum eru, ákveðið að brjóta upp frekar leiðinlegt atferlismynstur áralangra þagna og fýlukasta, og farin að hittast öll og láta börnin okkar kynnast betur og rifja upp gamla tíma sjálf. Mér finnst þetta alveg frábært framtak hjá okkur og er glöð að aðdragandi jólanna sé nýttur til þess að græða gömul sár og mynda grunn að nýjum, heilbrigðari tenglsum við sína nánustu. VIð frændsystkinin héldum meira að segja svona reunion sem var alveg meiriháttar skemmtilegt. Nú er bara planið að halda þessu við og hætta aðeins í geðfrekjuna og móðgunargirninni. Þetta er ekki arfleifðin sem maður vill skilja eftir fyrir börnin sín.

Jæja, segi bless í bili,
Nínos.