Ungbarnaeftirlitið

Þá var komið að því að María Rúna mín færi í 18 mánaða skoðunina og við gerðum það í dag. Við Lazaro lokum alltaf einu sinni í mánuði kl.15.00 og það kom sér vel núna þar sem ungbarnaeftirlitið er yfirleitt ekki í gangi lengur en til 16.00 á daginn. Auðvitað kom litla krúttið vel út úr þrautunum sem voru lagðar fyrir hana, kann að raða kubbum í turn, skoða bók og komin með umtalsverðan orðaforða (öfugt við Ævar minn sem kunni bara 6 orð þegar hann var 18 mánaða). Hún fékk bólusetningu við mislingum, hettusótt og rauðum hundum ef ég man þetta rétt en sem betur fer allt í aðeins einni sprautu. Hún tók þessu nú ekki mjög vel og grét hátstöfum, í svona nokkrar sekúndur, svo var það búið. Ævar var með okkur og hann var ekki ánægður með það að María fengi sprautu. Hann mundi eftir þessum stað og var að tala um það frá upphafi þess að við gengum inn í bygginguna, að María vildi ekki fá sprautu. Svo þegar hún var sprautuð þá reyndi hann að hugga hana eftir bestu getu, greyið litla. María er 11,5 kíló og 79,5 sm á hæð, en meðalhæð íslenskra barna er 84 sm þannig að hún er nú frekar stutt í annan endann, ég vissi það nú svosem fyrir :)

En það eru samt slæmar fréttir líka af þessari heimsókn. Í læknisskoðun kom í ljós að það heyrist blásturshljóð þegar hjartað á Maríu pumpar blóði í líkamann og bendir slíkt eindregið til þess að hún sé með gat í hjartanu. Þau ykkar sem hafa lesið þetta blogg í lengri tíma vitið eflaust að Ævar fæddist með gat í hjartanu sem uppgötvaðist þegar hann var 4 sólarhringa gamall. Það greri síðan sjálft, eins og oftast í slíkum tilvikum, og var horfið þegar hann náði 3 mánaða aldri. Ég var mjög hissa og brugðið að heyra þetta og spurði hví þetta hljóð hefði ekki heyrst áður í öllum þeim skoðunum sem hún hefur farið í gegnum. Læknirinn sagði að þetta væri mjög vægt hljóð sem gæti hafa farið framhjá læknum, en hún yrði að fara í skoðun hjá hjartasérfræðingi samt sem áður til að skoða hjartað í ómskoðun. Hann sagði mér að hafa ekki áhyggjur af þessu en það er nú hægara sagt en gert. Sérstaklega með tilliti til þess að hafi hún verið með gat í hjartanu frá fæðingu (sem við vitum auðvitað ekki enn þá) þá hefur það augljóslega ekki gróið sjálft. Þarf barnið þá að fara í hjartaaðgerð til að loka gatinu? Þetta er það sem hvílir á mér, vegna þess að þetta var mér sagt með Ævar, að ef það greri ekki sjálft þá færi hann í aðgerð. Lazaro tók þessum fréttum ekki vel eins og gefur að skilja en við erum að reyna að hafa ekki of miklar áhyggjur af þessu fyrr en við förum í ómskoðunina. Maður verður að reyna að vera jákvæður og fara ekki að ímynda sér hið versta. En...úff...
Bless í bili.
Nínos hefur tjáð sig.