Þá er nýja árið komið...

og spennan færist í leikinn. Það kemur óneitanlega fiðringur í okkur hérna heima við tilhugsunina að á þessu ári förum við til Perú. Við hlökkum alveg hrikalega til. Ég veit að þetta er rosalegur fyrirvari og allt það, en maður er nú samt aðeins byrjaður að plana hvað á að fara með og svona. Ég ætla að reyna að fara með eins mikið og ég get af því sem ég á hérna heima og vantar í innbúið úti í nýju íbúðinni okkar. Það er auðvitað satt að það kostar allt ósköp lítið þarna úti en það er samt svo mikið sem við þurfum að gera og kaupa þarna úti, að þetta verður fljótt að safnast saman og þessi ferð á eftir að kosta mikið í heildina. Miðarnir einir og sér fyrir okkur öll kostuðu 700 þúsund krónur og svo er brúðkaupið eftir og svo margt annað. Ég fékk nú hnífaparasett og salatskeiðar í jólagjöf og ætla með það út og svo kannski tekur maður nokkrar aukasleifar og svoleiðis drasl sem maður á nóg af hérna heima. Einnig eigum við nóg af handklæðum, rúmfötum og vizkustykkjum sem ég tek með mér.

En hvað er ég eiginlega að tala um þetta þegar ég ætlaði að óska ykkur öllum gleðilegs nýs árs. Við áttum góð áramót og ég vona að svo eigi við um flesta. Ég er búin að vera dugleg að fara í sund á milli jóla og nýárs og núna er ég komin upp í að synda 500 metra, en þegar ég byrjaði þá gat ég það bara ekki. Maður verður að passa sig á þessum hátíðarhöldum og átinu sem fylgir, en ég og L settum okkur það markmið að þyngjast ekki en vera ekki heldur með áhyggjur þótt við leggjum ekki af. Ég er búin að missa 11,5 kíló síðan í október og við sjáum svo til hvernig gengur núna í janúar þegar allt er komið í fastar skorður aftur.

Ég fór eins og ég minntist á síðast, með alla familíuna í jólaboð til Önnu frænku og skemmti mér konunglega. María fór á kostum og fólk var almennt í sjokki yfir því hvað barnið át mikið. Hún bókstaflega gekk (eða skreið frekar) á milli fólks og sníkti mat. Hún át hamborgarahrygg, fullt af snakki, rjómatertur og allt annað sem að kjafti kom. Það varð úr þessu mesta skemmtun og það varð samróma niðurstaða að hún slægi öll met í áti innan fjölskyldunnar þótt þar sé mikið um matfólk. Hún er rosaleg barnið. Svo er hún líka svo ofsalega skapstór og fljót að kvarta ef eitthvað er ekki alveg eins og hún vill hafa það. Daddý frænka (við erum systradætur) ákvað að það þyrfti að skipta á bleiu á Maríu og tók af henni bleiuna og leyfði Maríu að standa á gólfinu upp við sófaborð á meðan. Ekki vildi betur en svo að sú litla pissaði auðvitað á gólfið og gekk þar í fótspor Ævars en þegar hann var tveggja mánaða kúkaði hann einmitt í lófann á umræddri frænku. Hún virðist hafa svona losandi áhrif á blessuð börnin.

Ævar skemmti sér vel líka í veislunni og var sérstaklega áhugasamur um stóra ísskápinn á heimilinu sem er gæddur þeim kosti að spýja úr sér klakamulningi. Það fóru ófá vatnsglösin í Ævar þetta kvöld. Svo á leiðinni heim voru keyptir flugeldar við mikinn áhuga José.

Á gamlársdag borðuðum við snemma og mamma kom niður til okkar. Ég var með lamb og hreindýr og það rann ljúflega niður. Svo fór ég og söng með kórnum í messu á milli 18-19 og við fórum upp til mömmu og horfðum á fréttaannála og Áramótaskaupið svona eins og Ævar og María leyfðu en þau voru frekar óróleg og ég gat eiginlega ekkert einbeitt mér að skaupinu og veit eiginlega ekki hvernig það var. Svo var haldið niður og út að sprengja. José sá um flugeldana og Ævar og María voru voðalega hugrökk greyin. Ekkert hrædd við öll lætin og bara alveg heilluð af öllum látunum og ljósadýrðinni. Systir Lazaro og hennar fjölskylda komu til okkar um miðnætti og hún kom með grjónagraut tilreiddan á Perú-máta sem féll vel í kramið hjá Lazaro og krökkunum.

Jæja, svo hefur dagurinn í dag bara verið á rólegu nótunum, borðaðir afgangar frá því í gær og svo fór ég út í göngutúr með Ævar og Maríu niðrí Laugardalinn í svona til þess að reyna að hreyfa mig aðeins eftir allt átið.

Bless í bili,
Nínos.