Nóg að gera sko...

Ég er búin að vera alveg voða upptekin eitthvað þessa dagana og það þrátt fyrir þetta bévítans kvef sem ég hef nælt mér í hjá krökkunum. Er búin að fara með krakkana til tannlæknis og í dag var ég bara á fullu í heimilisstörfunum, búin að elda, brjóta saman þvott, þvo meiri þvott og hengja upp, sópa, þurrka af. Ég á líka von á honum Roald frænda í heimsókn í kvöld svo maður verður svona aðeins að sjæna til áður. Hann er búinn að vera svo lengi í útlöndum að maður hefur varla séð hann í 2 ár. Ég hlakka svo til að hitta hann. Ég þarf líka eiginlega að athuga með videomyndavélina mína, en ég fór með hana í viðgerð fyrir tíu dögum og ætla að vona að hún sé tilbúin, annars er maður í vondum málum varðandi fæðinguna.

Áslaug kom í heimsókn til okkar núna í vikunni og afhenti græjurnar fyrir heimafæðinguna, þ.e. fæðingarlaugina, garðslöngu til að vatnsfylla hana og rafmagnspumpu til þess að loftfylla hana. Þetta er voða sæt plastlaug með teiknimyndum af fiskum á. Áslaug sagði mér að láta bara Lazaro fylla hana strax með lofti og koma henni svo einhvers staðar fyrir, því fjölbyrjur væru oftast fljótari að fæða en frumbyrjur og þetta tæki svolítinn tíma. Það myndi auðvitað síga úr henni loft en það væri þá minna mál að bara bæta svolitlu við. Þannig að það var nú José sem dældi í hana lofti og mest voru þau krakkarnir spæld að mega ekki prófa laugina sjálf. Ég var svo heppin að síðasta kona sem Áslaug tók á móti hjá var svo snögg að hún komst aldrei ofan í laugina, þannig að hún gaf mér plastið sem hún hafði keypt svo að ég þarf ekki að fjárfesta í því. Hver kona sem vill nota laugina verður nefnilega að kaupa stórt byggingarplast og setja ofaní hana áður en vatnið er sett í, svona upp á hreinlætið að gera. Laugin reyndist nú vera rosalega stór en við tylltum henni bara upp á rönd úti á sólpalli og máttum þakka fyrir að koma henni út um hurðina. Ævar varð algjörlega trylltur af gleði yfir þessu nýja leikfangi og henti sér hvað eftir annað ofan í laugina á meðan José var að dæla í hana loftinu. Ég var skíthrædd um að hann myndi sprengja hana eða eitthvað (eða hálsbrjóta sjálfan sig), en þetta er víst sterkara en manni grunar.

Svo fór ég í enn eina mæðraskoðunina (enn einu sinni án Lazaro, því hann var að vinna) þann 15.mars og það gekk svona líka fínt eins og vanalega. Blóðþrýstingurinn var 120/60, hjartslátturinn á sínum stað, engin sykur í þvagi og Áslaug sagði að kollurinn væri genginn enn þá meira niður í grindina, sem útskýrir líka hvers vegna ég er orðin svona svakalega ,,ólétt” eitthvað, get ekki gengið mjög langt af því mér finnst ég vera að gliðna í sundur. Það var tekin þvagprufa í síðustu viku og send í ræktun en það kom allt saman fínt út, engin blöðrubólga eða neitt slíkt í gangi sem betur fer. Það eina leiðinlega er að mér tókst að ná mér í þetta áðurnefnda flensukvef og var ansi slæm þegar ég fór í mæðraskoðunina. Við Áslaug vonum bara að ég fari ekkert að fæða fyrr en ég er búin að jafna mig. Ég geri nú alveg ráð fyrir langri meðgöngu eins og með Ævar, þannig að ég er róleg og alsæl. Ég gleymdi að spyrja Áslaugu hvað legið væri orðið stórt, en hún minntist á að þetta væri myndarbarn og búið að stækka á þessari síðustu viku. Ég sagðist líka finna það því mér klæjar svo rosalega í húðslitið sem ég er með á maganum, eiginlega svíður mig stundum í það. En hvað leggur maður ekki á sig...?

Nínos og Krílos,
39 vikur í dag!!!