Undirbúningur og annað spennandi...Jæja, þá er farinn að færast í mann spenningur vegna uppkomandi fæðingar. Ég held að við öll hérna heima séum varla að trúa því að það sé að fara að bætast nýr fjölskyldumeðlimur í hópinn. Krakkarnir eru farin að sýna bumbunni meiri áhuga og geta alveg séð hana hreyfast til og frá þegar ég sit í Lazy-Boy stólnum á kvöldin.
Ég fór í mæðraskoðun þann áttunda og kom allt saman vel út í þetta skiptið eins og í öll hin. Maður er alltaf jafn þakklátur fyrir það. Blóðþrýstingurinn var 120/60, þvagprufan fín, legið orðið 39 sentimetrar og hjartslátturinn á barninu í góðu lagi. Það meira að segja sparkaði í mælitækið þegar Áslaug lagði það á bumbuna. Hún sagði að þetta yrði örugglega ákveðin manneskja og segist alveg geta trúað því að þetta barn yrði svipað að stærð og Ævar, vonandi aðeins minna kannski. Annars bar hún það undir mig hvort að hún mætti breyta plönum örlítið. Við vorum búin að samþykkja að hafa ljósmæðranema viðstaddan við heimafæðinguna (sem ég vona svo innilega að þetta verði) en Áslaug vill heldur hafa ljósmóður sem heitir Hildur með sér, en þær byrjuðu saman í heimafæðingunum fyrir 10 árum, þannig að þetta er líka reynd kona. Kannski er Áslaug líka að gera þetta öryggisins vegna af því að ég á erfiða fæðingu að baki og fylgjan kom ekki út heldur var fjarlægð með aðgerð eftir fæðinguna. Ég auðvitað er bara mjög sátt við þetta fyrirkomulag, því reyndara fólk, því betra fyrir mig og Lazaro.
Við Lazaro höfum lítið þurft að undirbúa svosem af því að við eigum allt barnadót og föt og þannig. Reyndar eru flest fötin kannski svolítið strákaleg en það verður bara að hafa það. Það voru samt ýmsir hlutir sem okkur langaði í og við fórum í dag og keyptum tvíburakerru! Ég var búin að vera að velta þessu fyrir mér og mömmu langaði svo að gefa okkur veglega sængurgjöf. Henni fannst alveg nauðsynlegt að eiga kerru sem rúmar bæði börnin svo að ég geti farið ein míns líðs með þau bæði út að ganga og svona. Þannig að það var samþykkt að hún greiddi kerruna en ég yrði að finna hana. Ég er svona búin að vera að líta í kringum mig undanfarið en ekki séð neitt sem mér hefur líst á auk þess sem þær kosta alveg tugi þúsunda í mörgum verslunum. Ég er ekki hrifin af þessum kerrum þar sem eitt barnið er fyrir framan og hitt fyrir aftan, það er svo leiðinlegt fyrir þann sem situr aftast. Engin sér það barn almennilega og það sér ekki út nema til hliðanna. En hinar týpurnar þar sem börnin sitja hlið við hlið eru svo tröllalegar margar, rosalega breiðar og miklar að ég hef ekki verið hrifinn. Svo fórum við Lazaro fyrir tilviljun má segja, inn í BabySam og þá var það fyrsta sem ég sá svona líka netta og fínlega tvíburakerra á 40% afslætti. Hún er ofboðslega lítil öll og leggst alveg saman þannig að hún tekur lítið pláss í bíl. Þetta skiptir mig miklu máli því að ég er orðin frekar mikill minimalisti núorðið og vil ekki eiga mikið af drasli sem tekur rosalegt pláss. Núna er ég orðin svakalega spennt. Þetta er farið að verða raunverulegra fyrir mér að enn eitt barn er að koma. Það verður svo gaman að fara með þau bæði út að ganga í þessari kerru. Rosalega verður maður montin! Svo er þessi kerra líka alveg tilvalin að taka með til Perú, en við plönum að fara þangað með allt liðið (kannski mömmu líka, hún er að hugsa um að koma) sumarið 2007 og þá verða þessar minnstu elskur 1 og 2 ára, en þessa kerru má nota upp að 3 ára aldri, jafnvel lengur. Það er ótrúlegt að José verði þá orðinn 16 ára gamall!! Mér finnst það svo stórt eitthvað. En hann er nú í þvílíkum vaxtarkipp að ég hef aldrei vitað annað eins. Hann var 158 sm þegar hann kom hingað fyrir 1 og hálfu ári og núna er hann orðinn 175 sm! Vel á minnst, talandi um Perú, þá held ég að ég hafi ekki minnst á það nema undir rós að við Lazaro vorum að kaupa íbúð í Perú. Hún er í Chiglayo (ekki Lima takk) það sem mamma hans Lazaro býr og flest öll fjölskyldan hans. Þetta er borg norðanlega í Perú og íbúðin er í nýbyggingu sem verður tilbúin núna í maí. Íbúðin er á 1.hæð, ca. 85 fermetrar á stærð með þremur svefnherbergjum, borðstofu-og stofusvæði, eldhúsi, þvottahúsi (mjög stóru) og tveimur baðherbergjum sem bæði hafa sturtu. Þetta er alveg miðsvæðis staðsetning og göngufæri í allar helstu samgöngur og opinbera staði. Samt er þetta mjög verndað, það er til dæmis öryggisvörður í byggingunni allan sólarhringinn þannig að enginn kemst inn nema að hafa gert boð á undan sér. Ég myndi til dæmis aldrei hafa áhuga á að vera börn í Lima, þar er allt svo hættulegt að maður gæti aldrei farið út á götu einn án þess að eiga á hættu að vera rændur eða þaðan af verra. Alla veganna, þá erum við mjög spennt að fara út.
Nínos og Krílos,
38 vikur í dag.
Undirbúningur og annað spennandi...Jæja, þá er farinn að færast í mann spenningur vegna uppkomandi fæðingar. Ég held að við öll hérna heima séum varla að trúa því að það sé að fara að bætast nýr fjölskyldumeðlimur í hópinn. Krakkarnir eru farin að sýna bumbunni meiri áhuga og geta alveg séð hana hreyfast til og frá þegar ég sit í Lazy-Boy stólnum á kvöldin.
Ég fór í mæðraskoðun þann áttunda og kom allt saman vel út í þetta skiptið eins og í öll hin. Maður er alltaf jafn þakklátur fyrir það. Blóðþrýstingurinn var 120/60, þvagprufan fín, legið orðið 39 sentimetrar og hjartslátturinn á barninu í góðu lagi. Það meira að segja sparkaði í mælitækið þegar Áslaug lagði það á bumbuna. Hún sagði að þetta yrði örugglega ákveðin manneskja og segist alveg geta trúað því að þetta barn yrði svipað að stærð og Ævar, vonandi aðeins minna kannski. Annars bar hún það undir mig hvort að hún mætti breyta plönum örlítið. Við vorum búin að samþykkja að hafa ljósmæðranema viðstaddan við heimafæðinguna (sem ég vona svo innilega að þetta verði) en Áslaug vill heldur hafa ljósmóður sem heitir Hildur með sér, en þær byrjuðu saman í heimafæðingunum fyrir 10 árum, þannig að þetta er líka reynd kona. Kannski er Áslaug líka að gera þetta öryggisins vegna af því að ég á erfiða fæðingu að baki og fylgjan kom ekki út heldur var fjarlægð með aðgerð eftir fæðinguna. Ég auðvitað er bara mjög sátt við þetta fyrirkomulag, því reyndara fólk, því betra fyrir mig og Lazaro.
Við Lazaro höfum lítið þurft að undirbúa svosem af því að við eigum allt barnadót og föt og þannig. Reyndar eru flest fötin kannski svolítið strákaleg en það verður bara að hafa það. Það voru samt ýmsir hlutir sem okkur langaði í og við fórum í dag og keyptum tvíburakerru! Ég var búin að vera að velta þessu fyrir mér og mömmu langaði svo að gefa okkur veglega sængurgjöf. Henni fannst alveg nauðsynlegt að eiga kerru sem rúmar bæði börnin svo að ég geti farið ein míns líðs með þau bæði út að ganga og svona. Þannig að það var samþykkt að hún greiddi kerruna en ég yrði að finna hana. Ég er svona búin að vera að líta í kringum mig undanfarið en ekki séð neitt sem mér hefur líst á auk þess sem þær kosta alveg tugi þúsunda í mörgum verslunum. Ég er ekki hrifin af þessum kerrum þar sem eitt barnið er fyrir framan og hitt fyrir aftan, það er svo leiðinlegt fyrir þann sem situr aftast. Engin sér það barn almennilega og það sér ekki út nema til hliðanna. En hinar týpurnar þar sem börnin sitja hlið við hlið eru svo tröllalegar margar, rosalega breiðar og miklar að ég hef ekki verið hrifinn. Svo fórum við Lazaro fyrir tilviljun má segja, inn í BabySam og þá var það fyrsta sem ég sá svona líka netta og fínlega tvíburakerra á 40% afslætti. Hún er ofboðslega lítil öll og leggst alveg saman þannig að hún tekur lítið pláss í bíl. Þetta skiptir mig miklu máli því að ég er orðin frekar mikill minimalisti núorðið og vil ekki eiga mikið af drasli sem tekur rosalegt pláss. Núna er ég orðin svakalega spennt. Þetta er farið að verða raunverulegra fyrir mér að enn eitt barn er að koma. Það verður svo gaman að fara með þau bæði út að ganga í þessari kerru. Rosalega verður maður montin! Svo er þessi kerra líka alveg tilvalin að taka með til Perú, en við plönum að fara þangað með allt liðið (kannski mömmu líka, hún er að hugsa um að koma) sumarið 2007 og þá verða þessar minnstu elskur 1 og 2 ára, en þessa kerru má nota upp að 3 ára aldri, jafnvel lengur. Það er ótrúlegt að José verði þá orðinn 16 ára gamall!! Mér finnst það svo stórt eitthvað. En hann er nú í þvílíkum vaxtarkipp að ég hef aldrei vitað annað eins. Hann var 158 sm þegar hann kom hingað fyrir 1 og hálfu ári og núna er hann orðinn 175 sm! Vel á minnst, talandi um Perú, þá held ég að ég hafi ekki minnst á það nema undir rós að við Lazaro vorum að kaupa íbúð í Perú. Hún er í Chiglayo (ekki Lima takk) það sem mamma hans Lazaro býr og flest öll fjölskyldan hans. Þetta er borg norðanlega í Perú og íbúðin er í nýbyggingu sem verður tilbúin núna í maí. Íbúðin er á 1.hæð, ca. 85 fermetrar á stærð með þremur svefnherbergjum, borðstofu-og stofusvæði, eldhúsi, þvottahúsi (mjög stóru) og tveimur baðherbergjum sem bæði hafa sturtu. Þetta er alveg miðsvæðis staðsetning og göngufæri í allar helstu samgöngur og opinbera staði. Samt er þetta mjög verndað, það er til dæmis öryggisvörður í byggingunni allan sólarhringinn þannig að enginn kemst inn nema að hafa gert boð á undan sér. Ég myndi til dæmis aldrei hafa áhuga á að vera börn í Lima, þar er allt svo hættulegt að maður gæti aldrei farið út á götu einn án þess að eiga á hættu að vera rændur eða þaðan af verra. Alla veganna, þá erum við mjög spennt að fara út.
Nínos og Krílos,
38 vikur í dag.
