Lazaro er kominn heim!!!

OK. Reyndar kom hann heim fyrir viku síðan en ég hef bara verið of upptekin af því að vera með honum til þess að blogga. Það er yndislegt að Lazaro skuli vera kominn heim!!! Ég ætla ekki að lýsa léttinum að vera ekki lengur ein. Ekki bara að vera glöð að fá Lazaro heim af því að ég saknaði hans svo mikið, heldur líka vegna þess að ég er búin að fá mig fullsadda af ábyrgðinni að vera ein með öll börnin. Þetta hefur ekki verið mjög auðvelt. Lazaro kom með fullt af gjöfum handa okkur. Mamma fékk gulleyrnalokka, ég fékk 26 kíló af kaffibaunum (til að gefa vinum og vandamönnum líka) og rúmteppi úr alpaca-ull og meira að segja ofnæmisprófað, Ævar fékk poncho, Charo og José svona ullarhúfur frá Perú og poncho, Kelly fékk barnabækur. Svo keypti hann líka fánann frá Perú og jakkaföt, skargripi og skó. Hann keypti líka geisladiska með tónlist frá Perú og kom með frábærar myndir af fjölskyldunni. En aðalatriðið er að Lazaro er kominn heim. Hann var líka rosalega ánægður með allt sem ég var búin að gera hérna heima og feginn að vera kominn aftur í svefnherbergið okkar.

José átti afmæli 6.febrúar en við héldum smá veislu daginn áður, á sunnudaginn. Lazaro var auðvitað mjög þreyttur af því að hann kom daginn áður til landsins, en ekki gátum við neitað honum um veislu þegar við héldum veislur fyrir hina krakkana. Ég var ekkert sérlega upplögð í þetta en lét mig hafa það. Þetta fór allt vel og hann fékk bara mjög praktískar gjafir frá okkur, gallabuxur, sokka og eina DVD mynd svona í kaupbæti. Ég pantaði skúffuköku í bakaríinu eins og ég gerði fyrir hina krakkana og það voru gerð mistök þannig að ég fékk tvisvar sinnum meira en ég átti að fá. Ég varð að frysta 75% af þessu, en það er ágætt að eiga svona á lager. Þeir sem hafa áhuga geta smellt á linkinn hér til hliðar, aðeins neðar á síðunni, til að sjá myndir sem hann Ásgeir tölvugúrú tók í afmælinu. Þar sést líka hvernig bílskúrinn er orðinn eftir breytingarnar.

Það töluðu flestir gestirnir um að ég hefði ekkert stækkað síðan í desember (það er að segja, bumban) og ég vonaði nú að það væri örugglega allt í lagi með barnið. Mér var ekki farið að standa á sama um athugasemdirnar.

Núna í vikunni tók ég mig til og réðst á allar bókahillur. Ég tók allar bækur frá sem ég vil ekki eiga og við erum búin að fara með þær á fornbókasölu. Ég endurskipulagði algjörlega allar hillur í svefnherberginu og stofunni þannig að núna er allt annað sjá þetta. Allir geisladiskar eru á einum stað og bækurnar mjög flottar. Ég er svo ánægð með þetta. Ég var ein með Ævar að gera þetta og hann gerði það ekki auðvelt. Hann var á fullu að tæta allt sem ég gerði og lagði frá mér eða hann var í því að klifra upp á allt sem er hættulegt. Ég vona að ég hafi ekki reynt of mikið á mig með þessu, en ég verð svo æst þegar ég byrja á svona framkvæmdum að ég get ekki hætt fyrr en allt er búið.

Svo daginn eftir þá leið mér hálfundarlega. Mér fannst ég vera með mikla samdrætti í leginu, kúlan varð svo hörð og þetta var bara svo skrýtin tilfinning. Ég fann ekki til en ég fann eins og rosalegar hreyfingar og svo þegar ég leit á mig í speglinum um kvöldið, þá fannst mér eins og kúlan hefði sokkið eða sigið niður. Ég sagði við Lazaro að það gæti bara verið að barnið hefði verið að skorða sig. Núna er maður náttúrulega miklu næmari fyrir því sem er að gerast heldur en á fyrstu meðgöngu og þekkir þetta betur.Svo núna 9.febrúar fórum við Lazaro í mæðraskoðun til Áslaugar og mamma passaði Ævar á meðan. Þetta gekk allt svo vel að ég er bara alsæl. Áslaug spurði mig hvort að nemi mætti vera viðstaddur fæðinguna og mér leist bara vel á það. Þá getur Lazaro einbeitt sér að mér og þarf ekki að vera að aðstoða Áslaugu. Þvagprufan var alveg í lagi, blóðþrýstingurinn 105/60, legið var orðið 34 sentimetrar og hjartslátturinn var fínn. Áslaug þreifaði hjá lífbeininu og hún fann kollinn og sýndist hann bara vera við það að skorða sig. Hún sagði líka að þetta væri nú ekki lítill kollur...þannig að ég held að mínir draumar um að eignast aðeins höfuðsmærra barn séu úr sögunni, enda ekki skrýtið miðað við hvað ég og Lazaro erum miklir vatnsmelónuhausar. Hún sýndi Lazaro hvernig hann gat fundið fyrir kollinum. Greyið Lazaro var svo glaður að hann beygði sig niður og kyssti á bumbuna og fékk þá þvílíkt spark í andlitið!!! J Þetta verður greinilega sama frekjan og Ævar. Svo var ég send í blóðprufu út af rhesus-mínus þættinum. Það var einhver önnur kona en vanalega, útlendingur, og hún sagði að ég yrði að hringja til að fá niðurstöðuna varðandi járnið. Gamla konan sem er alltaf þarna hefur alltaf getað látið mig fá þær strax. Ég var soldið vonsvikin en ég verð þá bara að hringja. Ég vona að ég sé ekki mjög lág blóði, var nú alveg nógu lág síðast.

Varúð: Lesið ekki áfram ef ykkur ofbýður svona mömmusögur með smáatriðum um líf barna:

Annars er Ævar núna greinilega búinn að þroskast eitthvað mikið vegna þess að við höfum átt í erfiðleikum með að fá hann til að sofna á kvöldin. Hann hefur vanalega sofnað svona 21.30-22.00, og í raun finnst mér það of seint. Svo var þetta bara allt í einu eftir að Lazaro kom heim orðinn martröð. Klukkan að ganga 24.00 og minn maður bara hinn hressasti. Ég tók því þá ákvörðun að núna væri tími til þess að grípa í taumana alveg eins og við gerðum þegar hann var um 9 mánaða og var að vakna endalaust á næturna til þess að drekka. Við stoppuðum alla næturdrykkju og bara breyttum þessu. Núna grunaði mig að vandinn lægi í því að hann væri að sofa of mikið á daginn, hefur vanalega fengið sér svona klukkutíma lúr og ég held að það sé bara orðið of mikið. Þannig að nýjar reglur voru settar og núna fær hann bara að sofa í mesta lagi 30 mínútur yfir daginn og það verður að vera fyrir kl.16.00, ekki seinna. Og viti menn, hann er að sofna núna klukkan 20.30 á kvöldin og þetta er bara allt annað líf fyrir okkur Lazaro. Eigum kvöldið fyrir okkur. Enda miklu betra að geta bara svæft hann inní svefnherbergi og farið svo fram í stofu að hlusta á tónlist eða horfa á sjónvarpið. Erum bæði fegin vera komin inn í hús. Einnig er þetta þurrmjólkur-pelastand búið að keyra yfir allt þverbak (hef aldrei hætt með hann á þurrmjólkinni af því mér finnst stoðmjólkin vera svo dýr og læknirinn sagði mér að það skipti engu máli hvort hann drykki). Hann var farinn að drekka alveg hátt upp í 2 lítra á dag af mjólk þegar verst lét, maður bara hafði ekki undan því að blanda. Núna fær hann bara pelann á morgnana og á kvöldin og svo bara túttuglasið sitt á daginn með vatni eða safa. Hann hefur auðvitað verið að drekka vatn og safa líka, en bara í miklu minna mæli miðað við mjólkina. Svo kom það bara í ljós að honum gæti ekki verið meira sama um þessa mjólk, er bara sæll með hvað sem maður gefur honum að drekka. Ég sem hélt að hann væri svo háður mjólkinni sinni og pelanum. Svo er hann bara að sjálfsögðu miklu lystugri á matinn sinn þegar búið er að skera niður þessa mjólkurdrykkju, enda þurrmjólkin alveg rosalega næringarrík og feit. Það er mikið betra að hann borði meira og fjölbreyttara fæði heldur en að vera enn þá eins og hvítvoðungur. Hann hefur samt alveg verið að borða vel sko, en borðar þeim mun meira núna.

Jæja, læt þetta duga í bili.
Nínos og Krílos,
34v + 1d.