| |
Friday, November 18, 2005
Það Nýjasta
Af okkur er það helst að frétta að ég er nýbúin að fara í 3. mæðraskoðun og það gekk bara vel. Legið orðið 24 sentimetrar, hjartslátturinn var fínn þegar hann fannst loksins. Það er eins og stelpukrílið hafi bara ekkert kært sig um þetta umstang. Flaut alltaf eitthvað í burtu þegar reynt var að hlusta eftir henni. Svo var blóðþrýstingurinn hjá mér 120/80 og allt gott um það að segja. Þvagprufan eðlileg og ég hef þyngst um 2 kíló sem telst nú ekkert mikið eftir 5 mánaða meðgöngu. Það gengur voða mikið á á kvöldin en það er eins og þá verði maður meira var við hreyfingarnar heldur en á daginn. Svona þegar maður loksins leggst uppí og slappar af. Ævar er nú loksins farinn að sofa alveg út næturnar, auðvitað svolítið síðan, en mér finnst það samt vera stuttur tími sem maður hefur upplifað það að sofa út heila nótt. Svo byrjar allt andvökuballið aftur í mars...úff... Ætli maður verði ekki orðinn geggjaður fyrir rest. Samt hlakkar okkur rosalega til að sjá barnið og allt það. Maður veit bara ekki hvernig það verður að vera með tvö svona lítil.
Ég er nú búin að skila af mér 5 ritgerðum af 6 á þessari önn. Ég verð ekkert smá fegin þegar henni lýkur, hún hefur verið ansi töff. Sem betur fer eru þetta bara 10 einingar eftir jól. Ég bara vona að ég geti lokið þeirri önn þegar þar að kemur. H'un verður náttúrulega ekki búin í mars...
Ég er líka loksins byrjuð í meðgöngusundinu og flýt þar um í innilauginni á Hrafnistu. Þetta er mánudaga, miðvikudaga og föstudaga í hádeginu þannig að ég tek Ævar með mér og Lazaro passar hann á meðan, enda á hann sína pásu. Þannig að þetta verður ekki betra. ég bókstaflega elska þessa tíma og vildi helst fara á hverjum degi. Þetta er svo afslappandi og mér líður svo vel andlega þarna í lauginni. Næ svo góðri slökun, sem er nú einmitt þar sem maður þarf. Svo eru æfingarnar líka sérstaklega hannaðar að þörfum óléttra kvenna með stoðkerfavandamál eins og bakverki og grindargliðnun, þannig að manni veitir ekkert af að liðka sig. Ég er farin að finna fyrir grindargliðnunni svona á næturnar þegar ég bylti mér í rúmin og fer fram úr. Líka ef ég sit of lengi við í einu. Þá vagga ég eins og mörgæs í svolítinn tíma á eftir. Það er vonandi að ég fari ekki eins illa út úr þessari fæðingu eins og gerðist með Ævar. Ég var alveg búin líkamlega eftir þá reynslu og gat ekki einu sinni lyft fótunum til að komast í sturtu sjálf. Lazaro þurfti að hjálpa mér. Ég stefni aftur á heimafæðingu og vona bara að hún gangi í þetta skiptið og þetta verði ekki svona langdregið fæðingarferli eins og áður. Ég ætla að reyna að vera afslappaðri og úthvíldari fyrir þetta skiptið. Ég fer sko ekki upp á spítala nema í algjörri neyð, ég fæ hroll við tilhugsunina um mína fæðingarreynslu þar. Þetta spítalaferli á ekki við mig með öllum sínum inngripum og ókunnuga fólki. En svo verður það sem verða skal.
Nínos hefur tjáð sig í bili,
23 vikur samkvæmt mér en 22 vikur samkvæmt sónar.
| |
|
|
|
