Sorrý. Ég er enn þá lifandi.

Fékk frábærar fréttir. Er búin að fá úr MA-ritgerðinni og fékk 9!!! Þvílík sæla og léttir. Nú á ég bara eftir að ganga frá henni, að láta prenta hana út og svo er ég sloppin.

Þvílíkur munur að hafa krakkana hérna í Langholtsskóla. Það er allt annað líf að þurfa ekki að keyra fram og til baka á hverjum degi og þeim líður mjög vel. Eru ánægð og glöð.

Af einhverjum dularfullum ástæðum var það búið að fréttast út í háskóla að ég væri ólétt. Ég skil nú ekki hvernig samt, en hratt flýgur fiskisagan. Það gekk bara vel að byrja í skólanum en ég er akkúrat í stofu með þessum borðum sem eru áföst á stólarminn. Þetta verður ekki gaman þegar ég verð komin með stóra kúlu. Úff... Er að nota ferðatölvuna í skólann í fyrsta skipti og naga mig í handabökin að hafa ekki gert þetta allan tímann. Þvílíkur munur að hafa glósurnar svona skipulegar og flottar. Svo getur maður líka skrifað niður miklu hraðar. Af óléttunni er það að frétta að það er nú eitthvað dularfullt við þetta allt. Í fyrsta lagi er ég viss um að ég finn hreyfingar. En það trúir mér enginn. Allt í lagi með það. Ég finn þær samt. Síðan er hárið á mér líka orðið hálfskrýtið. Eins og ég sé með pínulítinn topp efst við hársvörðinn á enninu. Hef meira segja verið spurð. Það eru svona lítil hár að vaxa þarna sem standa út í loftið. Ég skil þetta ekki alveg. Síðan er hárið á mér líka orðið ansi dauft og líflaust. Eins og það sé bara að sléttast allt. Það er komin tími til þess að hressa upp á sig og fara í djúpnæringu.

Þetta var náttúrulega rosalega spennandi að fara í mæðraskoðun hjá Áslaugu þann 14. þessa mánaðar. Lazaro kom með mér og Ævar líka. Ég pissaði í glas (var nú ekki lengi að rifja þetta upp, það er svo stutt síðan ég var þarna síðast) og það kom allt vel út. Svo var blóðþrýstingurinn 110/60, bara frekar lágur ef eitthvað er. Legið stækkar vel og svona. En svo fannst ekki hjartslátturinn (alveg eins og með Ævar í fyrstu skoðun) þannig að Áslaug kallaði á lækni, mjög almennilega konu sem var svaka hress. Með henni var stúdent, ungur, myndarlegur maður og ég gaf leyfi til þess að hann væri viðstaddur. Ég fékk nefnilega sónar takk! Bara til að athuga hvort allt væri ekki í lagi. Og við vorum alsæl að sjá hvað krílið hafði stækkað mikið og hreyfði sig þarna um. Fengum samt ekki mynd (þetta var eldgamalt sónartæki) en mikið var skemmtilegt að sjá barnið. Áslaug sagði mér síðan að fara endilega í meðgöngu-vatnsleikfimi við grindargliðnuninni. Hún er kennd hérna á Hrafnistu þar sem Lazaro vinnur og ég býst við að ég drífi mig. Finn stundum til núna þegar ég sný mér við í rúminu og vil gera allt til þess að verða ekki jafnkvalin og ég var síðustu vikurnar með Ævar. Það var yndislegt að hitta Áslaugu aftur.

Það hefur bara gengið vel með mömmu og Ævar í háskólanum. Hann sefur bara mestan tímann (ég reyni að halda honum vakandi heima) og mamma bara les. Lazaro er byrjaður að vinna og það gengur bara vel. Ég saknaði hans samt mikið fyrstu dagana. Það tók svolítinn tíma að venjast þessu aftur. Núna finnst mér vera komin svolítið kúla loksins. Ég get a.m.k. ekki haldið maganum inni lengur. Hann er bara dottinn út.

Nínos og Krílos,
15v + 3dagar.