Jæja, þá er einum færra í fjölskyldunni. José er farinn af landi brott í fótboltaferð til Glasgow (fór á miðvikudaginn var) og kemur aftur á næsta miðvikudag. Þetta verður bæði æfinga- og skemmtiferð. Þeir eru á voða fínu hóteli strákarnir og ég held að þetta verði alveg frábær reynsla fyrir hann. Flottur á því að fara til útlanda og svona. Þetta hefði nú ekki verið hluti af hans raunveruleika í Perú, það er alveg á hreinu. Það er nú svolítið skrýtið án hans hérna heima. Óvenjulega kyrrsælt og rólegt andrúmsloft. Ekki það að José sé eitthvað ofvirkur eða eitthvað svoleiðis, en það fer nú samt alveg fyrir honum. Hann á það til að æsa systur sínar upp í svona vitleysu og hamagang. Hann stríðis Kelly dálítið og hún verður alltaf svo rosalega reið að það fer allt í háaloft. Þannig að stundum er nú í lagi að fækka aðeins í kotinu.

Annars fórum við aftur í sund um daginn og hittum þar frú Jóhönnu og hennar krúttlega son, Helga Gný. Þau voru voða sæt saman eins og vanalega og gaman sjá þá Ævar í lauginni þó Ævar sé svosem enn þá of lítill til þess að leika almennilega við.

Ég fer náttúrulega eins og vanalega ekki neitt um verslunarmannahelgina. Þegar ég var lítil var aldrei farið neitt út af veikindum pabba og almennu áhugaleysi mömmu á ferðalögum, þannig að ég kann þetta bara ekki. Tilhugsunin um að setja upp tjald og eitthvað svoleiðis er bara alveg skelfileg og ég held að Lazaro sé ekki skárri. Við erum því nokkuð rótgrónir innipúkar. Ég er að vinna í dag og á morgun en svo ætla ég að bjóða Geira frænda í mat á morgunn til þess að þakka fyrir allan fiskinn sem pabbi hans, Siggi vélstjóri, gefur okkur. Það er nú munur að fá alltaf ýsuna sjófrysta beint heim. Sparar líka stórfé. Við erum svo þakklát fyrir þetta. En Rosario er ekki jafn kát, hún hatar ýsu. Æ,æ...en sorglegt. Hún verður nú samt að borða fisk 2-3 í viku. Muhahahaha!!!! Ég fæ útrás fyrir valdafíkn mína í gegnum matargerð!

Æi, ég er svo ótrúlega þreytt núna að ég get ekki skrifað meir. Ég er alveg að lognast út af...ZZZ