Fyrsta Sundferðin og svo frv.

Við fjölskyldan fórum í sund um daginn sem væri ekki í frásögur færandi nema fyrir þá staðreynd að ég hef ekki farið í sund í svona 12 ár eða svo og Ævar litli hefur aldrei farið í sund. Ég fór aldrei með hann í ungbarnasundið þó það hefði staðið til. Það var alltaf svo mikið að gera og lítill peningur til umráða að aldrei varð neitt úr þessu. Því miður og ég sé eftir því. Það er bara staðreynd sem er kannski leiðinlegt að segja frá, en sannleikur, að Ævar hefur því miður oft þurft að sitja á hakanum út af hinum krökkunum. Það var svo mikið að gera hjá mér með þau að ég missti oft af því að fá að vera í friði með barnið. Örugglega ein ástæða þess að ég missti mjólkina þegar hann var 2 og hálfs mánaða. Það varð að keyra og sækja þau í skólann alla daga, svo ég varð stöðugt að rífa barnið út úr húsi, síðan var margra klst. heimavinna sem beið manns plús eldamennska. Þannig að ungbarnasundið var bara enn einn hluturinn sem fór fyrir ofan garð og neðan vegna vinnu og kostnaðar við hin börnin. Ég er ekki að kvarta eða að segja að ég sjái eftir því að hafa ekki verið eigingjarnari með mitt barn. Ég gat ekki bara hlaupið frá þeirri ábyrgð sem ég hafði tekið á mig varðandi stjúpbörnin og sett þau út í horn þegar ég eignaðist mitt eigið barn. En þetta er samt leiðinlegt og ég vona að Ævar hafi ekki hlotið alvarlegan skaða af og að hin börnin eigi eftir að bera gæfu til þess að nýta sér þá hjálp sem ég hef veitt þeim, til þess að eignast gott líf hérna á Íslandi. Það væri leitt að hugsa til þess að maður hefði fórnað þessum dýrmæta tíma með Ævari til einskis.

Okey, ég er reyndar farin út í allt aðra sálma hér en ég ætlaði. Við fórum semsagt í sund öll saman í Laugardalinn og það má segja að þetta hafi verið í fyrsta skipti hjá mér eins og Ævari. Hann var í kútnum sem Carlos frændi hans og kærastan hans hún Lourdes gáfu honum. Þetta var rosalega gaman og hann naut sín vel í vatninu. Ég bar á okkur bæði sólarvörn en gleymdi öxlunum á mér og er núna með þvílíkan kláða og bruna. Þau Lazaro eru svo heppin að vera svona brún. Þau þurfa ekkert að hafa áhyggjur af sólinni. Síðan fékk ég sýkingu í eitt gatið sem ég er með í eyranu. Maður er svo viðkvæmt blóm. En þetta var samt rosalega gaman og sérlega gott að fara í heita pottinn með nuddinu. Fyrir utan það að þegar ég var að fara úr pottinum (þessum með steinunum) sem var fullur af fólki, þá hrasaði ég um einhverja tröppu og steypist fram fyrir mig með tilheyrandi skvettum og látum. Ef að Lazaro hefði ekki gripið mig þá hefði ég örugglega farið alveg á kaf. Þar fór "my graceful exit".

Núna er José staddur á Reyk-Cup í fótboltanum og verður þar til sunnudags. Hann fór á miðvikudaginn og verður að keppa og svona til sunnudags. Þeir gista í Langholtsskóla strákarnir og hafa það örugglega gott. Þetta er örugglega frábær reynsla fyrir hann. Og líka fyrir okkur, he,he...þvílík þögn í húsinu...nei,nei, maður saknar hans auðvitað. Svo verður hann bara heima í 3 daga því á næsta miðvikudag fer hann til Skotlands og verður þar í viku. Það verður náttúrulega þvílíkt ævintýri. Er búin að redda vísaáritun fyrir hann og bíð núna eftir ferðatrygginagarskírteini frá Vís sem hann tekur með til vonar og vara.

Svo gerðist það núna rétt í þessu að ég andað að mér pínulítilli flugu. Ojbarasta. Ég hóstaði geðveikt og kúgaðist af ógeði. Svo reyndi ég að sannfæra sjálfa mig um að þetta væri bara hollt, fullt af próteini og svona. Þangað til manneskjan við hliðina á mér hérna í vinnunni sagði: ,,Já, já, fullt af próteini og svona trilljón saurbakteríum líka". Takk. Mér líður mun betur núna.