Annálar ÆvarsÉg áttaði mig á því að það er ansi langt síðan ég hef sett inn fréttir af Ævari og hans framförum. Því mun nú koma listi yfir afrek hans og þeir sem þola ekki montna foreldra ættu því ekki að lesa lengra:
Hann fór svona 5 mánaða að standa upp sjálfur í rimlarúminu en núna er hann 6 og hálfs og hann stóð upp fyrir 2 dögum á gólfinum og notaði sófann sér til stuðnings. Lazaro var sofandi í sófanum og honum langaði svo að leika við pabba sinn held ég.
Hann er búinn að vera að æfa sig síðan 10. júní að skríða en það er ekki komið enn þá. Hann kemur sér í skriðstöðu og ruggar sér fram og aftur í henni en er ekki búinn að fatta að hreyfa hendur og fætur áfram. Við erum alltaf að hvetja hann til að hjálpa og stundum er öll fjölskyldan í kringum hann sönglandi: ,,Áfram Ævar áfram!!!" Ég spring örugglega úr stolti þegar hann fer loksins af stað.
Hann er farinn að babbla mjög mikið og ýmis nú hljóð að koma fram. Lazaro heldur því reyndar fram að hann sé farinn að tala en ég held að ,,mamamamamamamamamamamama" teljist ekki raunverulega vera það sama og að kalla mig mömmu :)
Önnur hljóð sem hann notar líka eru: babababa - gggrrrrrrr-bbbbrrrrr-jajajaja, öll í mismunandi löngum útgáfum. Síðan tók hann upp á því í gær að öskra hræðilegu ískri sem sker í gegnum merg og bein, akkúrat þegar við vorum að borða. Krakkarnir héldu öll fyrir eyrun og kvörtuðu sárann en Ævar brosti út að eyrum hann var svo spenntur yfir þessu nýja hljóði.
Ég byrjaði að gefa honum smá graut þegar hann var 4 og hálfs mánaða en hann hafði voða takmarkaðan áhuga á því að borða þangað til núna allt í einu. Núna mauka ég fyrir hann epli, gulrætur, brokkólí, aspas, banana og fleira. Ég blanda því svo við grautinn og hann er bara þó nokkuð duglegur að borða þótt það þurfi að hafa svolítið fyrir því að mata hann. Hann vill nefnilega gera þetta sjálfur og er alltaf að reyna að hrifsa af mér skeiðina. Mér datt nú aldrei í hug að ég yrði svona myndarleg að mauka sjálf, hélt alltaf að ég yrði krukkumamma, en svo fann ég svona vél sem ég hafði gleymt að ég átti. Þannig að ég er bara súpermom! Enda las ég að krukkumaturinn sé ekki eins bragðgóður fyrir þessi litlu grey og auðvitað dýrara að kaupa hann.
Ég er reyndar soldið áhyggjufull út af honum vegna þess að ég las að ungabörn sem hrjóta séu mun líklegri til þess að verða ofvirk seinna meir, sel það ekki dýrara en ég keypti það, en eitt er víst og það er að Ævar sver sig í föðurættina hrotulega séð því hann hefur hrotið frá fæðingu. Ég man hvað ég hafði miklar áhyggjur af honum þegar hann var alveg nýr, hélt alltaf að hann væri að kafna. En hann er reyndar rosalega orkumikill, er stöðugt á hreyfingu. Þegar hann situr í háa stólnum sínum þá stoppar hann ekki með handahreyfingarnar. Þær eru bara stöðugt á hreyfingu. Hann er líka algjörlega handóður og er með tvo hluti í gangi í einu, í sitthvorri hendinni. En það fyndnasta er að hann er miklu hrifnari af öllu öðru en dótinu sínu. Ef það er eitthvað sem hann elskar þá er það símar, fjarstýringar og pappír af öllum gerðum. Hann ræðst á gjafapappír, dagblöð, klósettpappír og át einu sinni hálft A4 blað! Það skilaði sér svo næsta dag þannig að það var enginn skaði skeður. Er þetta ofvirkni eða bara eðlilegt fyrir barn á hans aldri? Ég hef náttúrulega engan samanburð en Lazaro segir engin af hinum krökkunum hafa verið svona erfið. Það var nóg að gefa þeim pelann og svo sofnuðu þau vært. Ævar er aftur á móti mjög svefnstyggur og erfitt að svæfa hann. Hann verður stundum svo þreyttur að maður sér að hann er að berjast við að halda sér vakandi, en samt vill hann alls ekki sofna. Og ef maður nær honum niður, þá má ekki heyrast eitt aukahljóð (sem er erfitt þegar það búa 6 manns í 65 fermetrum) því þá er hann vaknaður. Þetta lagaðist mikið eftir að hann fór að sofa úti í vagninum því þar sefur hann í allt að 2 og hálfan tíma í einu sem er mikill léttir því annars hefur hann alltaf bara sofið í smástund í einu á daginn frá fæðingu.
Jæja þá er þetta komið í bili. Ef þið eru með góð ráð eða hugmyndir þá látið í ykkur heyra.
