Margt á sig lagt...

Já það er sko margt á sig lagt til þess að komast að einhvers staðar ókeypis. Húsdýra-og fjölskyldugarðurinn hleypti fólki ókeypis inn í gær ef að það kom á hjóli og með hjálm. Þar sem Lazaro og krakkarnir voru öll í fríi ákváðum við að slá til, enda stutt að fara í Laugardalinn hérna frá Kambaranum. Málið var að reyna að finna hjálma og drasl á sem flesta í fjölskyldunni svo að við kæmumst frítt inn. Það endaði þannig að eldri krakkarnir þrír fóru á hjólum og með hjálma, Lazaro borgaði sig inn því hann var með vagninn hans Ævar, en ykkar einlæg fór á pínulitlu hlaupahjóli með hjálm sem sprengdi næstum því á mér hausinn hann var svo lítill. Ég á nefnilega ekki hjálm sjálf og hjólið er í lamasessi þannig að maður varð að redda sér einhvern veginn. Svona flaug ég á hlaupahjólinu gegnum Dalinn og vakti eflaust nokkra athygli fyrir almenna fimi og stöðugt jafnvægisskyn (uhmm...). Ekki bætti svo úr skák að Lazaro tók að sér að reyna að hjálpa Kelly að ná betri tökum á hjólinu og hljóp með henni þar til að þau duttu bæði á mölina og ég held að Lazaro hafi skilið eftir brot úr hnénu á sér og stykki úr olnboga. En auðvitað var niðurlægingin, sársaukinn og the shame of it all algjörlega þess virði af því að við spöruðum okkur miða fyrir fjóra. Svona er sumt fólk sniðugt sko.

Nínos hefur tjáð sig.

 
Skírn og Playstation Brjálæði

Þá er búið að skíra allt pakkið og hananú! Þau systkinin voru öll skírð á sunnudaginn 1.maí hjá honum Séra Hirti Magna í Fríkirkjunni. Athöfnin var mjög yndisleg og vinkona mín hún Petra Spielvogel (sem útskrifaðist síðan úr Listaháskólanum kvöldið eftir í söng og píanóleik) söng í messunni. Það var líka verið að skíra barn hjá annarri fjölskyldu og ferma þrjá krakka þannig að stemningin var mjög hátíðleg. Síðan seinna um daginn vorum við með smá boð í safnaðarheimilinu fyrir þá nánustu. Ég verð nú að viðurkenna að ég var hálfdösuð eftir þennan dag en það var þess virði krakkanna vegna, þau voru svo ánægð með þetta. Fengu fullt af gjöfum og pening. Ein af þessum gjöfum var Playstation 2 sem ég prófaði svo í gær og fékk fyrir vikið endanlega sönnun á því hve gömul og slitin ég er orðin. Ég var í einhverjum bílaleik og missti svo gjörsamlega stjórn á mér í látunum að mig fór að svima og undir lokin var ofsahraðinn á mér orðinn svoleiðis að ég varð að hætta að spila sökum flökurleika. Ég stóð upp og það bara hringsnérist allt. Svona var þetta ekki hérna í gamla daga þegar maður var í PC leikjum og Nintendo.

Ævar stóð sig líka eins og hetja og leyfði öllum að halda á sér og svona. Ægilega hress. Fékk sér smá blund svona inn á milli og svona. Hann er nú orðin 4 og hálfs mánaða og farinn að geta ýmislegt. Er næstum farinn að setja uppréttur alveg sjálfur og snýr sér aftur á bak og áfram þegar hann liggur.

Eitt af því frábærasta við þetta var auðvitað að Roald frændi kom sérstaklega frá útlandinu til þess að vera viðstaddur enda var hann Godfather fyrir Ævar. Það gerði þessa stund enn þá meira spes. Takk fyrir marr.

Svo tel ég niður dagana því núna eru bara rúmar þrjár vikur eftir af grunnskólanum og ég hlakka svo til að losna við þessar keyrslur og heimalærdóm að ég get ekki lýst því. Mikið djö... er ég orðin þreytt á bókunum Geisla 1 og 2 eða hvað þær nú heita þessar stærðfræðidruslur sem þau tvö eldri eru með. Ég gæti ælt þessu! Næsta vetur verða þau sko send með strætó í skólann. Sorry krakkar en þið eruð orðin too spoiled.

See ya!