Dagur í lífi svepps... Er þetta barnastúss ekki yndislegt? Ég ELSKA þetta alveg og er bara til í að verða ófrísk strax aftur!!! Það er samt ekki á döfinni fyrr en við fáum okkur betra húsnæði. Það er nógu þröngt eins og er. Ævar dafnar rosalega vel og þroskast ótrúlega hratt að manni finnst. Er 11 vikna í dag. Brosti fyrst 3 vikna. Var farinn að halda höfði rúmlega mánaðargamall og byrjaði að hlægja 8 vikna. Svo er hann að æfa sig í að snúa sér liggjandi niðri og það er alveg að takast hjá honum! Hann er svo duglegur strákur. Er orðinn tæp 7 kíló og rúmir 62 sentimetrar á lengd. Hann er lítill tröllkarl! Það eina sem er ömurlegt er að brjóstagjöfin hefur ekki gengið. Hann þurfti ábót vegna þess hvað ég er með litla framleiðslu en pelinn er náttúrulega auðveldari en brjóstið, sérstaklega þegar það gefur svona lítið. Hann hafnaði brjóstinu alveg fyrir svona 2 vikum og það hefur ekki gengið að fá hann til að taka það aftur. Ég hef notað pumpu en þrátt fyrir þá örvun er ég búin að missa mjólkina. Ég tók þetta virkilega nærri mér en er að jafna mig núna. Það þýðir víst lítið að gráta þetta. Ég er þó þakklát að hann dafnar mjög vel.
Ég er að reyna að skrifa MA-ritgerðina og það gengur ekkert sérstaklega vel. Ég er heppin með það að Ævar sefur nánast alla nóttina en hann vakir líka meira og minna allan daginn. Tekur sér bara marga mjög stutta lúra. Maður getur lítið skrifað á 15-30 mínútum. Það er svo erfitt að vera alltaf truflaður og maður dettur úr því sem maður er að skrifa. Er búin að skrifa um 35 blaðsíður en þær eiga að vera 100 þannig að það vantar ekkert smá mikið. Fyrir utan það eru þessar 35 ótrúlega groddaralega gerðar og þarfnast mikillar endurskoðunar. Við sjáum hvað setur í þessu öllu.
Minn týpíski dagur er svona: Vakna ca. 5 eða 6 á morgnana. Sinni Ævari því hann vaknar alltaf þá og svo reynum við Lazaro að borða morgunmat saman. Vek hina krakkana klukkan sjö, smyr nesti, útbý morgunmat, læt alla bursta tennurnar og koma sér í fötin, klæði Ævar og keyri liðið í skólann um áttaleytið. Kem aftur heim og við Ævar sofnum oftast saman frá ca. 8:30 eða 9:00 til svona 10:00 eða 11:00. Ég ætti auðvitað að reyna að skrifa á meðan hann sefur og geri það stundum, en oftast er ég svo útkeyrð sjálf að ég stenst ekki freistinguna að sofna líka. Lazaro kemur heim um 11:30 eða 12:00 og við borðum hádegismat saman. Síðan fer hann aftur um 12:30 í vinnuna. Þá fer ég að undirbúa matinn sem ég ætla að elda því að við borðum heitan mat þegar krakkarnir koma heim svona milli 15:00-16:00. Þau eru svo svöng og í Perú er alltaf borðað svona snemma. Þetta hentar mér mjög vel því ég er orðin svo þreytt í eftirmiðdaginn að ég myndi ekki meika það að elda þá. Það er oft flókið að reyna að elda og laga til draslið heima þarna eftir 13:00 vegna þess að Ævar er nánast undantekningalaust vakandi. Ég þarf að halda á honum eða hlaupa fram og til baka á meðan ég geri hlutina. Það þarf undantekningalaust að setja í þvottavélar, búa um rúm og svoleiðis og það þrátt fyrir að krakkarnir séu mjög virk í að hjálpa okkur að taka til og þrífa. Ef ég er heppin kemst ég í sturtu (ef Ævar er ekki í grenjustuði) en verð þá að hafa hann í ömmustólnum á gólfinu inni á baði á meðan og spjalla við hann allan tímann. Ef það þarf að fara í banka eða sinna einhverjum erindum (sem er alltaf virðist mér) þá geri ég það með Ævar með mér (nema ég sé svo heppin að hún Jóhanna sé heima og passi fyrir mig) og sæki svo krakkana í skólann 14:30 eða 15:00. Svo rennum við eftir Lazaro á leiðinni heim og borðum matinn. Þegar það er búið þarf ég að læra heima með krökkunum og það tekur frá 1 og uppí 3 klukkustundir, sem þýðir að það er búið svona 18:00 - 19.00 á kvöldin. Lazaro passar Ævar á meðan ég sinni heimalærdóminum með krökkunum. Síðan sit ég oftast í sófanum með Ævar og horfi á sjónvarpið eða reyni að skrifa ef hann sofnar (sem er sjaldan). Það er samt erfitt að skrifa því að þó hann sofi eru 4 aðrar manneskjur inni í stofu nema ég og Lazaro getum fengið þau til þess að fara út að leika sér. Um 19-20 fá krakkarnir sér eitthvað snakk að borða, samlokur, ávexti eða pakkanúðlur og fara svo uppí á milli 21-22. Þá fáum við Lazaro okkur oftast eitthvað smá að borða og reynum að svæfa Ævar sem er ekki alltaf auðvelt. Hann er oftast lengi að sofna en er þó farinn að detta út um 23-24 sem er gott. Þá erum við svo þreytt að við sofnum oftast um leið.
Þetta er ástæðan fyrir því að ég get ekki skrifað ritgerðina mína, bloggað, stundað félagslíf né nokkuð annað. Enda er ég að DEYJA úr spennu að komast á árshátíð Símans 12.mars. Að vera frjáls í eitt kvöld!!!
Samt er þetta allt saman þess virði og yndislegt.
