Það er margt í gangi núna...
Þetta var nú hálfgert maraþon hjá okkur Lazaro þessa síðustu helgi. Hann er reyndar búinn að greinast með slæmt bakflæði og er komin á lyf sem hafa algjörlega svínvirkað!! Þvílíkur munur að hafa manninn ekki stöðugt svona kvalinn. Þetta tók svo á mig, því að það er alveg nóg að mamma sé ekki góð til heilsunnar þó að Lazaro sé það ekki líka. Ég fékk Guðrúnu Guðsteinsdóttur prófessor til þess að gera verkefni með mér í háskólanum en ég vil endilega klára þessi tvö einstaklingsverkefni sem fyrst út af meðgöngunni. Enda sagði Guðrún mér að hún væri að fara út í mánuð þann 25. október. Þetta stressaði mig svo að ég náði strax í heimildir í vikunni og skrifaði síðan 30 blaðsíðna ritgerð á einni helgi um kanadískar indíánakonur í þremur bókmenntaverkum. Guðrún var svo æðisleg (þekki engann kennara í háskólanum sem vinnu svona hratt) fór strax yfir hana og gaf mér einkunnina 9!!! Ég átti ekki til orð. Maður eyddi mörgum mánuðum í að skipuleggja BA-ritgerðina sem var sama lengd og svo skrifar maður í einu helgarmaraþoni aðra eins ritgerð og gengur svona líka vel. Ég hafði reyndar góða tilfinningu gagnvart þessari ritgerð, hún flaug áfram hjá mér. Maður er líka orðinn vanari að skrifa svona lengri ritgerðir, þetta verður minna mál með æfingunni. Er löngu búin að skila Stephen King ritgerðinni til Martins en hann er enn ekki búinn að lesa hana...
En afleiðingin af þessu var að ég var auðvitað örmagna eftir helgina og það settist bjúgur á fæturna á mér á kvöldin sem ég hef ekki orðið vör við áður. Þetta hræddi mig svolítið því ég átti að fara í 6.mæðraskoðun þann 14. október og óttaðist að eitthvað slæmt kæmi í ljós með blóðþrýstinginn. Jóhanna vinkona og frænka er alltaf að ota einhverju að mér og Lazaro fyrir litla krílið og núna síðast voru það tveir pakkar af bleijum fyrir nýbura en með þeim fylgdi svona voða flott ferðataska sem hægt er að nota sem skiptidýnu líka. Alveg frábært. Svo er búið að gera vögguna klára, það vantar bara dýnu í hana en Jóhanna ætlar að redda því fyrir okkur.
Mér líður mjög vel en upplifi þetta mun ólíkara en áður. Geng mun meira eins og mörgæs og get bara ekki hætt að vagga. Það er svo mikill þrýstingur þarna niðri og ég þarf stöðugt að fara á klósettið. Maður telur bara niður vikurnar. Fórum í 6.mæðraskoðun á fimmtudaginn 14. ok. og viti menn! Litla krílið er bara búið að skorða sig takk fyrir! Höfuðið komið í fæðingarveginn og allt klárt. Ég var fyrst í smá sjokki en Áslaug ljósa sagði mér að þetta væri algengt með frumbyrjur því þær væru oft með stífari magavöðva en aðrar. Þetta þýðir ekkert að það sé yfirvofandi fyrirburafæðing. Síðan sagði Áslaug mér að þegar ég væri gengin 37 vikur teldist ég fullgengin með.
Það var ljósmóðurnemi viðstödd þessa skoðun og það var bara fínt. Nema að hún fór að tala rosamikið við Lazaro um Perú akkúrat á meðan við Áslaug vorum að hlusta á hjartsláttinn og mæla legið og það fannst mér truflandi, hefði viljað fulla athygli hans á meðan á því stóð. Hann missti eiginlega af hjartslættinum. En legið var 33 cm og hjartslátturinn fínn. Síðan var blóðþrýstingurinn 110/70 þannig að það var ekki mikil ástæða til að hafa áhyggjur af honum. Það situr víst svona í manni hvað mamma átti við mikil vandamál að stríða varðandi þessi mál að manni finnst maður alltaf vera í beinni hættu varðandi hækkaðan blóðþrýsting. Mikið er alltaf gaman að koma úr mæðraskoðun þegar allt hefur gengið svona vel. Núna skil ég betur öll þessi hörðu spörk svona ofarlega í búknum á mér. Það eru það fæturnir að sparka upp í loftið.
Er búin að fá slatta af barnafötum gefins og með mínum gömlu sé ég ekki neina ástæðu til að versla neitt sjálf. Þetta er bara ótrúlegt hvað við höfum verið heppin með allt barnadót. Jóhanna tapaði sér og keypti forláta notaðan Silvercross-vagn þannig að þau mál eru úr sögunni. Síðan fann mamma gærupokann minn sem ég svaf í úti í vagni á sínum tíma þannig að það vantar nú ekki mikið fyrir barnið.
Síðan á Rosario 12 ára afmæli 18.október en við verðum með bekkjarpartý hérna á morgun frá 15-18. Ég kvíði fyrir. Það verða tuttugu stykki af 11 ára gömlum krökkum hérna í íbúðinni og ég er ekki að meika tilhugsunina. Úff, vildi að þetta væri afstaðið. Vona að þetta gangi bara vel og verði vel mætt svo hún verði ekki sár. Hún verður að fá eins og hinir og þetta eru bekkjarpartýs-óð börn þarna í Landakoti. Var að baka í mörgum og það féllu tvær af fjórum kökum hjá mér :( Bakstur og eldamennska eru ekki mín sterkasta hlið. Þessu verður reddað með snakki og smákökum.
Bið að heilsa í bili,
Nínos og krílos.
32v+ 3d.
