Fréttir af mér og mínu pakki

Var nú ansi fúl út af þessu bloggi. Skrifaði rosa langt blogg fyrir skömmu síðar og áttaði mig síðan á því fyrst núna að það fór ekkert inn!!! Þoli ekki svona sko.

Annars er allt bara gott að frétta. Krakkarnir dafna vel í skólanum, eru búin að eignast vini og líður vel. Það er bara rosaleg vinna að hjálpa þeim með heimanámið, við erum 3-4 klst. á dag að klára allan pakkann því þau skilja náttúrulega ekki nóg til að geta bjargað sér sjálf. Ég sjálf er í góðum gír í skólanum. Búin með svona hálfa Stephen King ritgerðina mína og gengur bara vel. Ég tók reyndar í gegn tölvuborðið mitt um daginn, var nefnilega að undirbúa aðeins fyrir barnið, og það er ótrúlegt hvað manni líður miklu betur að sitjast niður og skrifa þegar allt er í röð og reglu.

Lazaro fór í augnaðgerðina á síðasta miðvikudag og hún tókst vel. Ég var samt frekar stressuð yfir þessu eins og gefur að skilja, því að svæfing er jú alltaf áhætta. Það var gert op á augað svo að vökvinn geti lekið út úr því og þessi háþrýstingsvandamál ættu þá að hverfa. Nú er bara að bíða og vona að opið lokist ekki, en ef það myndast mikill örvefur í auganu þá gæti það gerst. Læknirinn notaði mjög sérstaka aðferð sem á að koma í veg fyrir slík viðbrögð hjá ónæmiskerfinu og græddu pínulítinn bút úr líknarbelg í augað. Lazaro er sá fyrsti á landinu sem þetta er gert við. A regular Frankenstein má segja. Hann er núna næstu vikurnar í veikindafríi og mér finnst það bara frekar notalegt.

Ég er búin að misssa mig aðeins í undirbúningi fyrir krílið, er búin að setja kommóðu inn á bað sem verður bara fyrir barnið og þar get ég líka skipt á því (Jesús, ég hef aldrei skipt á bleiu á ungabarni fyrr!!! Bara fullorðnu fólki). Síðan er ég búin að fá ættarvögguna í mína hendur en amma mín, ég, og frænkur mínar sváfum allar í henni. Ég og stelpurnar fórum svo í gegnum öll ungbarnafötin mín (já, mamma geymdi þau öll) og völdum úr það sem við höldum að geti hentað nýfæddu barni. Lazaro leist nú ekki á blikuna að ef þetta væri strákur þá væri hann í stelpufötum, en þegar ég sýndi honum úrvalið af appelsínugulum, brúnrákóttum og skræpóttum barnafötunum sem voru í tísku þegar ég var barn, þá snérist honum hugur. Það var ekki beint bleikt og blátt sem réði ríkjum í þá daga, muniði? Greyið mitt litla að þurfa að ganga í þessum fötum... kannksi maður kaupi nú líka eitthvað nýtt seinna. Er orðin ótrúlega spennt yfir þessu!

Fór í sykurþolspróf um daginn og kom svona líka glimrandi vel út úr því, það hefur greinilega borgað sig að taka út sykurinn, svo mikið er víst. Er nefnilega í tvölföldum áhættuhóp með að fá meðgöngusykursýki, yfir kjörþyngd og með sykursýki II í ættinni. Var rosalega ánægð með þetta enda ekkert smá stressuð að fara í þetta próf. Samt hefur matarlystin aukist all svakalega og ég bara borða ótrúlega oft yfir daginn. En bara hollt og gott sko. Var svo í mæðraskoðun og það er allt í fínu þar, legið orðið 31 sm (sem er víst eitthvað yfir meðallagi stórt), hjartslátturinn fínn og allt í gúddí. Algjör sæla hér á bæ fyrir utan helv...grindargliðnunina. Þetta er ógeðslega sársaukafullt. Ég get illa setið lengur en í 20 mínútur án þess að fá verki og ég geng eins og mörgæs. Það er einnig mjög erfitt að snúa sér í rúminu því ég finn svo mikið til í náranum og mjöðmunum. En þetta er nú ekkert hættulegt held ég, bara svakalega óþægilegt. Ég væri dauð ef ég væri enn þá að vinna, svo mikið er víst.

Bestu kveðjur,
Nínos og Krílos,
28v + 6d.