Enn Um Krakkaskarann!
Jæja, þá er ég með nýjar fréttir úr barnastússinu mínu. Ég og Lazaro fórum á fund hans Sr.Hjalta, skólastjóra í Landakotsskóla. Ég var nefnilega í Landakoti allan minn barnaskóla og líkaði bara vel. Þetta er einkaskóli og því eru bekkirnir litlir og börnin fengju meiri athygli kennara. Það var ótrúlega skrýtið að koma aftur inn í skólann sem ég hef ekki skoðað í 14 ár! Ég var svo hamingjusöm að sjá Séra Hjalta aftur enda var hann minn uppáhaldskennari. Hann samþykkti að taka alla krakkana inn í skólann og það er frábært. Algjörlega peninganna virði. Ef þau fara í opinberan skóla þá verða þau fyrst að fara í undirbúningsdeild í annaðhvort Austurbæjar- eða Háteigsskóla. Þeir bekkir eru kallaðir "nýbúabekkir" (það stendur meira að segja utan á hurðinni) og krakkarnir verða að vera þar þangað til þau læra íslensku. Þá eru þau loksins send í sína hverfisskóla sem í okkar tilviki væri Langholtsskóli. Ég er ekki hrifin af þessu fyrirkomulagi. Það er verið að rífa börnin upp með rótum og þvæla þeim á milli skóla og svo hef ég heyrt mjög slæmar eineltissögur á nýbúum, úr Háteigsskóla. Ég get ekki hugsað mér að krakkarnir mínir lendu í svona veseni og það er milu betra að þau verði á sama stað frá upphafi. Við lofuðum Sr. Hjalta að þjálfa þau eins mikið í íslensku í sumar og hægt væri , senda þau á íslenskunámskeið í sumar og styðja þau í náminu þegar þar að kemur. Þau eiga síðan rétt á 2 aukaklst. á viku í íslenskukennslu. Ég veit að þetta verður erfitt fyrir þau en er samt sannfærð um að þau verða betur sett þarna í svona litlum bekkjum þar sem ég þekki kennarana og aðhlynningin er persónuleg.
Af minnsta krílinu er það að frétta að ég ældi alveg ógeðslega mikið í gær og allt sem ég borðaði kom upp. Lazaro ákvað þá að taka málin í sínar hendur og setja mig á sérstakt fæði sem samanstendur bara af ávöxtum og einhverju léttu. Ég er ekki búin að borða neinn sykur né drekka gos í 4 vikur (síðan ég komst að þessu) fyrir utan smá um páskana og svo í einni fermingarveislu. Maður verður náttúrulega að láta eitthvað eftir sér :) Síðan gaf Lazaro mér bara ávexti að borða í gærkvöldi, epli, appelsínu og vínber og smávegis brauð með osti. Mér leið rosalega vel og var ekkert flökurt það sem eftir var kvöldsins! Hollustan er greinilega að virka. Ég er líka búin að missa 3 kíló síðan ég varð ófrísk. EKki það að ég sé í megrun, ekki beint besti tíminn til þess núna. En mér hefur liðið mjög vel í dag og verið í fínu formi. Þvílíkur munur.
Nínos hefur tjáð sig.
Meðgöngu-sögur
Flökurleikinn hefur haldið áfram striki sínu frekar miskunnarlaust. Hef fundið fyrir aukinni syfju og svaf í eitt skiptið í þessari viku í 12 tíma! Hef sem betur fer ekki kastað mikið upp þrátt fyrir nánast stöðuga ógleði. Matarvenjurnar hafa líka breyst og í þessari viku fann ég mikið fyrir því. Ég varð kannski alveg rosalega svöng allt í einu og þá byrjaði ég að kúgast ef ég borðaði ekki eitthvað STRAX! Hef því verið að borða oftar en minna í einu en vanalega sem er auðvitað miklu hollara yfir höfuð.
Annars var ég alveg hrikalega stressuð yfir snemmsónarnum. Ég var svo rosalega hrætt um að það kæmi í ljós að það væri einhver misskilningur í gangi; ég væri kannski ekkert ófrísk. Ég var eiginlega hræddari við það en ef það kæmi í ljós að eitthvað væri að barninu. Skrýtið… Í dag rann stóra stundin upp. Lazaro átti frídag og kom því með mér, enda veitti ekki af að hafa einhvern til að halda í höndina á mér! Þetta var yndisleg lífsreynsla og ótti minn reyndist tilefnislaus. Við sáum litla krílið okkar og hjartsláttinn!!! Þetta var eins og kraftaverk fyrir augunum á okkur. Grjónið er nákvæmlega 8,9 millimetrar á lengd og við fengum meira að segja útprentaða mynd af því, þótt þar sjáist kannski ekki mikið nema bara legvökvinn og svo eitthvað pínulítið hvítt fljótandi í honum. En hjartað sló alveg greinilega og það voru bestu fréttirnar því Sigrún (læknirinn minn) sagði að þá væru alltaf miklu meiri líkur á að allt gengi vel. Hún varaði okkur samt við því að auðvitað væru alltaf fyrstu 3 mánuðirnir krítískir. Hún ráðlagði mér að taka fólín en ég sagði með ákveðnu stolti að ég væri nú búin að gera það í 4 vikur! Hún minnist síðan á að nú væri öllum barnshafandi konum kynntur möguleikinn á hnakkaþykktarmælingu, en það er líkindarannsókn framkvæmd á 11.-12. viku (minnir mig), á litningagöllum eins og Downs-syndrómi. Við kærum okkur ekki um þessa rannsókn vegna þess að ef líkur reynast háar á því að um litningagalla sé að ræða þarf fólk að vera búið að ákveða hver viðbrögðin við því verða. Við myndum ekki binda enda á þessa meðgöngu vegna litningagalla þannig að ég sé ekki að þetta skipti neinu máli. Það kemur bara í ljós hvað verða vill. En við ætlum að fara aftur í sónar eftir 3 vikur (þá verðum við komin 11 vikur á leið) og ættum þá að geta séð hendur og fætur og svona! Við vorum svo glöð að við skelltum okkur á fínan veitingastað og héldum upp á þennan yndislega áfanga. Ég hef ekki hætt að brosa í allan dag J jafnvel þótt að ég hafi ælt öllum fína matnum seinna um kvöldið!
Þeir sem vilja sjá myndina af grjóninu geta farið inná linkinn hér til hliðar (Meðganga) sem ég var að bæta við. Krossarnir tveir á myndina marka lengdina á krílinu.
Nínos hefur tjáð sig.
