Gleðilegt Sumar!!!

Var í fermingu í dag, sumardaginn fyrsta hjá honum Óskari frænda mínum. Þetta var ekkert smá skemmtileg athöfn sem hefur eflaust verið vegna þess að öll fermingarbörnin voru þroskaheft og þess vegna var þetta allt svona í léttari og afslappaðri kantinum. Óskar frændi er þroskaheftur og einhverfur en hann stóð sig alveg frábærlega. Hann er líka orðinn svo stór!!! Þau voru alveg yndisleg krakkarnir og sátu flest kyrr á meðan á athöfninni stóð. Sumir vildu þó aðeins hreyfa sig um og þá var það ekkert mál. Yndislegt. Annað sem er ekki svo yndislegt er mín endalausa ógleði.

Ég veit að þetta hljómar eins og vanþakklæti og ofdekur en þetta er bara svo miklu hryllilegra en ég hefði geta ímyndað mér. Þvílík vanlíðan stöðugt og bara ógeð á öllu. Ég á í algjöru ást-haturs-sambandi við allann mat. Mig langar svo mikið að borða að stundum verð ég alveg viðþolslaus af hungri en svo þegar maturinn er fyrir framan mig þá er mér bara óglatt að sjá hann og finna af honum lyktina. Lykt er ógeð. Öll lykt! Rúmið er viðbjóður, viðarlyktin af kojunum er hryllingur, eldhúsið er bara rotnandi að mínu mati og stofan angar af skítafýlu. Ég bara skil þetta ekki!!! Samt er allt alveg hreint sko. Ég á bara í afskaplega miklum erfiðleikum með mig og þetta hefur svo andlega áhrif líka. Ég er svona frekar stressuð og mikla allt fyrir mér. Erfitt að læra fyrir prófin og tilhugsunin um verkefnin sem bíða er allt í einu orðin alveg rosalega scary. Vonandi mun þetta breytast fljótt og ég njóta þess betur að vera ólétt eftir að fyrstu 3 mánuðirnir eru liðnir.
Nínos hefur tjáð sig.

 
Ógleði Dauðans!

Ókey. Hafi ég einhvern tímann haldið að mér væri flökurt þá var það örugglega misskilningur. NÚNA er mér flökurt. Nánast STANSLAUST!!!! Ég er ekki að djóka, ég vakna með ógleði og sofna með ógleði. Mér líður aðeins betur ef ég borða eitthvað smávegis, en svo ca. hálftíma seinna er þetta byrjað aftur. Er búin að æla tvisvar galli (OOJJJ), þar af í gærkvöldi þegar hálftími var eftir af vaktinni minni. Ég var þá ekkert búin að borða í nokkra klukkutíma og þá versnar ógleðin svo rosalega. Ég er svona aðeins farin að trúa því meira að ég sé ólétt núna, en síðan ég komst að þessu fyrir ca. 2 vikum síðan, þá hefur mér fundist þetta svo óraunverulegt, af því að ég fann eiginlega engan mun á mér. Síðan hefur enginn læknir enn þá staðfest þetta, bara heimaprófin (3 stykki). Ég á tíma í sónar þann 27.apríl og ef allt lítur eðlilega út þá, mun ég væntanlega trúa þessu endanlega. Þangað til, þá finnst mér þetta ekki getað staðist einhvern veginn. Ef það kemur í ljós að þetta er allt bara einhver vitleysa þá fyrirgefið þið mér vonandi. En þessi ógleði er alla veganna ekkert grín. Puke...Annað dæmi sem er að trufla mig (fyrir utan helaumar geirvörtur) er að lyktarskynið er eitthvað að brenglast all svakalega. Ég ætlaði að æla þegar ég fann lyktina af hárinu hana Lazaro í gær en þá var hann nýbúinn að þvo sér með svona sítrónusjampói sem mér finnst alltaf voða góð lykt af. Mér fannst vera svona viðbjóðslega væmin blómalykt af hausnum á honum, svona eins og af deyjandi blómum. Lazaro móðgaðist ekkert smá. Svo var ég að steikja hvítlauk og fann sömu væmnu lyktina af honum. Ojj, hvað það er ógeðslegt að skrifa um þetta. Ég held ég fari að æla...
Nínos hefur gubbað út úr sér.