Melónuhaus!

Enn og aftur hef ég lært dýrmæta lexíu sem seint gleymist og hún er sú að uppnefna ekki og stríða öðru fólki. Ég hef alltaf haft sérstakt dálæti á því að kalla Lazaro Herra Vatnsmelónu eða Mister Water Melon Head. Ástæðan er sú að hann er stundum með soldið stóran haus, sérstaklega þegar hárið er farið að vaxa dáldið mikið. Hárið vex líka svo einkennilega þannig að það er eins og hann sé með svartan hjálm. Hann lítur út eins og Bruce Lee from the seventies eða Svarthöfði úr StarWars!
Nú, um daginn var kallað á Lazaro frá Saga-film og hann beðinn að koma í prufu fyrir bíómynd. Ég fór með honum og var mér afhent málband og sagt að mæla hina ýmsu líkamsparta á Lazaro, þar á meðal höfuðstærð. Það kom í ljós að hann er með 60 sm ummál um höfuðip og ég skellihló og sagði: ,,Ég vissi það alltaf að þú værir með risavaxinn haus! Ég hef alltaf sagt þetta!"
Lazaro leit á mig og sagði: ,,Af hverju mælir þú ekki hausinn á sjálfri þérr? Mér sýnist hann n? ekki vera nein smásmíði." Ég hikaði í augnablik en brá síðan málbandinu um höfuð mérr, fullviss um að ég væri ekkert svo höfuðstór. Ég reyndist, mér til mikillar skelfingar, vera með 59 sm höfuð! Ég var náttúrulega í sjokki þar sem mér fannst vera ískyggilega lítill munur á mér og Lazaro miða við að hann er karl og ég kona. Það var komið að Lazaro a hlægja.
Þegar heim kom fór ég á netið til að athuga hvað væri meðalstærð á höfðum karla og kvenna. Karlar eru að meðaltali með 58 cm höfuð sem þýðir að Lazaro er aðeins 2 sm yfir meðallagi en eg er með stærri haus en meðalkarlmaður!!! Meðalkonan er með 55 sm haus svo að hlutfallslega er ég með miklu stærri haus en Lazaro. Ég er ekki bara með vatnsmelónuhaus, ég er bara eins og gangandi Good Year Blimp!!!!

.

 
Er að klikkast. Ég hata millilandaskriffinnsku út af lífinu! Erum búin að eyða stórfé í að fá öll gögn um börnin hingað svo að þau geti komið. Ég hef aldrei lent í annarri eins spillingu og peningagræðgi á ævi minni. Vonandi fer þessu að ljúka sem fyrst. Bloggið mitt er sama og dautt. Hef bara ekki geð í mér til að blogga um þessi vandræði. Ég verð bara reiðari. Vonandi verða börnin hérna í mars.