Eyrnabólgur og Naglalakk á Lázaro
Ég er að drepast í eyranu! Er ekkert sorglegt við það að sleppa algjörlega við eyrnabólgur sem barn en þurfa að berjast við þær sem fullorðin? Mér er illt alveg niður í hálsinn. Ég er reyndar með gjörónýta hálskirtla sem að hefði átt að taka fyrir mörgum árum en það er víst svona. Maður þarf að ganga svo hart á eftir öllu. Ég var sett á biðlista fyrir 6-7 árum en það var aldrei haft samband við mig. Ég bíð enn!!! Svona er kerfið ömurlegt. Ef maður er ekki geðveikt uppáþrengjandi við læknana og eins og algjör plága í símanum pressandi þá, þá verður maður bara undir og gleymist í pappírsflóði. Ég var samt ekkert mikið að ganga á eftir þessu á sínum tíma vegna þess að ég var á fullu í söngnámi og hafði ekki tíma til að fara í svona aðgerð sem rústaði hálsinum á mér í lengri tíma eða hefði jafnvel einhver áhrif á röddina til frambúðar. Þetta er nú ekki gott að vera svona í eyranu af því að ég flýg til Perú eftir rúma viku og það er EKKI gott að fljúga með eyrnabólgur!!! Ég fór til Hollands þegar ég var 15 ára og veiktist þar. Þegar við flugum til baka hélt ég að ég myndi deyja úr kvölum og að hljóðhimnan væri sprungin! Slíkar voru kvalirnar í eyrunum enda var ég með bullandi eyrnabólgu. Undir venjulegum kringumstæðum er mér ekki vel við að fljúga af því að ég er svo næm fyrir loftþrýstingsbreytingum að mér er alltaf illt í ennis- og kinnholum í lendingu og flugtaki. Hefði greinilega ekki getað orðið flugfreyja.... Eins gott að hringja í lækninn á morgun. Annars er allt að verða vitlaust hjá mér og Lázaro út af ferðinni. Við erum byrjuð að pakka á fullu. Sophia frænka gaf okkur svo æðisleg föt handa börnunum okkar úti að annað eins hefur ekki sést. Þau verða ekkert smá uppdressuð. Stelpurnar fá rosalega kjóla og strákurinn kremaðan smóking. Síðan ætlar mamma að senda föt út og Lázaro líka eitthvað af sínum fötum. Þetta er allt að smella saman. Maður er komin með þvílíkan fiðring!!! Ég er búin að vera í stórþvotti (það hafði safnast soldið upp af óhreinum fötum sko... :þ ) undanfarið og svo var ég að skipuleggja barnapíustörfin fyrir mömmu. Hún verður með einn fugl, hund og 2 fiskabúr á mínum snærum í strangri gæslu. (Greyið mamma). Af því að hún lenti í vinnuslysi síðasta sumar á hún svolítið erfitt með gang þannig að ég vil ekki að hún labbi á hverjum degi niður stigann í íbúðina mína til að gefa fiskunum. Hún gæti dottið og þá væri það á mína ábyrgð! Nei takk! Ég ætla að flytja búrin upp til hennar með fiskum og öllu tilheyrandi. Lázaro er mjög spenntur eins og gefur að skilja en hann er dálítið fúll útí mig þessa dagana. Ég gerði honum nefnilega grikk sem sló ekkert mjög mikið í gegn. Eitt kvöldið vorum við uppí rúmi og Lázaro var sofnaður eins og vanalega enda þarf hann að mæta kl.8 á morgnana í vinnu en ég ekki. Mér leiddist ógeðslega og var svona að horfa á sjónvarpið með öðru auganu. Þá datt mér alveg brilliant hugmynd í hug. Lázaro hefur tilhneigingu til að safna nöglum á hægri hendi til þess að auðvelda honum gítarspilið. Þetta fer alveg geðveikt í taugarnar á mér af því að hann er alltaf að rispa mig óvart með þeim og auk þess er bara skrýtið að sjá karlmann með langar neglur. Ég er margbúin að vara hann við að ef hann klippi sig ekki þá sé bara best að ég lakki á honum neglurnar. Hann móðgast alltaf rosalega þegar ég segi þetta enda algjör remba og vanalega lætur hann sig að lokum og klippir þær. Þar sem ég sit þarna í rúminu við hliðina á honum sé ég hægri hendina með löngu nöglunum og ákveð að láta verða af hótun minni. Ég læddist fram úr og inná bað og náði í eldrautt naglalakk sem ég keypti vikunni áður. Ég fór aftur upp í rúm og beið í hæfilegan tíma þar til að ég var þess fullviss að andardráttur Lázaro væri reglulegur og djúpur. Síðan hófst ég handa með sköpunarverk mitt og lakkaði neglurnar á hægri hendi fagurrauðar. Ég hélt síðan laust í hendina og blés á neglurnar þangað til þær þornuðu. Ég var alveg gjörsamlega að springa úr hlátri sem ég kæfði niður en á tímabili hristist rúmið svo mikið að ég hélt að ég myndi vekja Lázaro. Næsta morgun fór ég að bera út Moggann og þegar ég kom aftur inn rétt fyrir 7 heyrði ég kallað innaf baðherbergi: ,,NÍNA! KOMDU HINGAÐ!!!" Ég læddist að baðinu og leit inn fyrir. Lázaro sat á klósettinu eldrauður í framan og rétti fram lökkuðu hendina. ,,Hvað er þetta???" Ég þóttist vera algjörlega saklaus en hélt það ekki lengi út enda sprakk ég af hlátri. Lázaro var hins vegar ekki skemmt enda ekki furða. Hann vaknaði og fór fram á bað til að pissa og fékk næstum því taugaáfall þegar hann sá blóðrauðar neglurnar. Hann hélt að hann hefði fengið svona svakalegar blóðnasir (hann fær þær stundum) og hljóp inní svefnherbergi alveg fullviss um að rúmið hlyti að vera fljótandi í blóði. Þegar hann sá að rúmið var blóðlaust leit hann betur á hendina á sér og hugsaði: ,,Skrýtið...bara blóð á nöglunum...HEY!!!" Og svo fattaði hann hvers kyns var og varð alveg brjálaður út í mig enda náði hann ekki lakkinu af. Vissi ekkert hvernig það er gert. Ég reyndi að halda áfram með grínið og segja að það væri ekki til neinn naglalakkaeyðir og að hann yrði því miður að fara svona í vinnuna. En ég sá fljótt að þetta féll í grýttan farveg og að nú væri ég að ganga of langt enda starði Lázaro á mig með miklum reiðisvip og var alveg að sjóða upp úr á staðnum. Ég fór því og náði í naglalakkaeyðinn og hreinsaði á honum neglurnar. ,,Vonandi lærði hann einhverja lexíu af þessu", hugsaði ég með mér. Ykkur til upplýsinga má geta þess að hann er ekki enn búinn að klippa viðbjóðinn af sér. Það er bara ekki hægt að kenna gömlum hundi að sitja.
Nínos hefur tjáð sig.
Helgarævintýrin
Jæja, þá er ég í vinnunni og græt úr mér augun vegna þess sem blasir við mér þegar ég lít út um gluggann. Sól og blíðviðri og ég neyðist til þess að vera hér inni fyrir framan tölvuskjá! Það á að gefa frí vegna veðurs á svona dögum, og það á að banna að láta mann vinna á sunnudögum á meðan annað fólk er í fríi. Annars var fjör hjá mér um helgina. Á föstudaginn fór ég heim til systur hans Lázaro, nema að hún var ekki heima því hún og stelpurnar tvær eru á Spáni í Andalúsíu. Það vorum bara við Lázaro, Carlos frændi hans og Magnús maðurinn hennar Elbu. Við skemmtum okkur bara ágætlega og Carlos fór að sýna mér alls kyns hluti sem hann keypti þegar hann fór til Perú síðasta sumar. Hann sýndi mér líka ljósmyndirnar og ég er núna alveg að DREPAST úr spennu að fara út. Þetta verður ekkert smá gaman. Ég á eftir að eyða stórfé held ég. Við Lázaro fórum á föstudaginn og keyptum dollara í Íslandsbanka og fórum í tvo banka til að fá fleiri handklæði (hans hugmynd, ekki mín). Við erum núna með 4 handklæði merkt bankanum í farteskinu. Annars gerðist svolítið slæmt þarna á föstudaginn. Aumingja Magnús datt í stiganum og braut bæði handriðið og olnbogann á sér. Hann þurfti að fara í aðgerð og allt í gær og verður líklega í gifsi í a.m.k. 6 vikur. Þetta er hræðilegt því þetta var hægri höndin og maðurinn er málari að iðn. Hann getur líklega ekkert unnið allan þennan tíma og kannski lengur. Þetta er mjög slæmt mál. Elba will not be pleased on her return from Spain... En að aðeins skemmtilegri hlutum. Í gær hélt ég smá matarboð fyrir vini úr menntaskólanum og það var bara mjög vel heppnað. Veðrið var svo gott að við borðuðum úti á sólpalli og nutum blíðunnar. Jóhanna vinkona og Valdimar komu með litla ungann sinn hann Helga Gný. Það er ótrúlegt hvað hann hefur alltaf tekið miklum framförum í hvert skipti sem ég sé hann. Hann er farinn að standa upp og labba meðfram hlutum og húsgögnum. Hann er bara 8 mánaða litla skinnið en rosalega duglegur og músíkalskur! Hann dansaði við tónlistina sem við spiluðum og var bara algjört krútt í alla staði. Núna fær maður brjálaðan fiðring í barnataugarnar!!! En Lázaro spilaði á gítarinn og Carlos frændi hans kom með pan-flautuna frá Perú og þeir tóku lagið saman. Þetta var geðveik stemning. Bara eins og að vera í útlöndum eða eitthvað. Svo kom sér vel að hafa rafmagnshitarana sem eru á húsveggjunum við sólpallinn. Þá gátum við hitað okkur upp þegar sólin var farin að mestu. Ég eldaði tyrkneskan mat og ég held að allir hafi bara verið mjög sáttir (eða kannski var það bara kurteisi...?) og síðan bakaði ég tvær kökur í eftirrétt, eplaköku og sítrónuköku. Ég er orðin ótrúlega happy housewife verð ég að segja. Maður er bara að slá í gegn!
Ein í sjálfsblekkingu.
