Prumpað á Leigumarkaðinn
Nú er ég í vondu skapi. Mér finnst alveg ótrúlega ósanngjarnt að ég skuli þurfa að hafa svona mikið fyrir lífinu, sérstaklega þegar ég var að vonast til að sleppa við það. Leigjandinn hans Lázaro ætlar ekki að framlengja leigusamningnum heldur að kaupa sér íbúð. Hvernig dettur fólki í hug að gera okkur þetta spyr ég bara!!! Leigusamningurinn rennur út 31. júlí og við förum út til Perú 1.ágúst!! AARRGG!!! Þetta þýðir að við verðum að fara á stúfana núna og leita að nýjum leigjanda í íbúðina sem getur flutt inn í ágúst. Mikið þoli ég þetta ekki. Það er ekkert leiðinlegra og meira stressandi en að leita að leigjanda í húsnæði. Það er svo erfitt að átta sig á fólki. Það var svo mikið af rugluðu fólki sem skoðaði íbúðina síðast að ég sýndi hana 17 sinnum áður en ég fann réttan leigjanda! Svo er maður líka með meiriháttar samviskubit yfir því hvað það er dýrt fyrir fólk að leigja. Það er svo stressandi að standa í þessu svona rétt áður en við förum út. Hvað gerum við ef að við höfum ekki fundið leigjanda áður en við förum út? Við hljótum að geta fundið einhvern áður en að því kemur, ég trúi ekki öðru. Er ekki alltaf meiri eftirspurn eftir íbúðum svona fyrir haustið? Fólk utan að landi að koma í bæinn og svona og fara í skóla. Vonandi dett ég bara strax niður á leigjanda. Biðjið fyrir mér please!
Nínos hefur kveinað.
Vísindaskáldskapur og Fantasía
Ég er loksins búin að lesa aðra bókina af þessum þremur í trílógíunni sem ég ætla að skrifa BA-ritgerðina mína um. Ég er reyndar ekki búin að fá endanlegt svar um hver ætlar að vera leiðbeinandinn minn en það skiptir engu, ég mun þá bara fá einhvern úr bókmenntafræðinni til að taka mig að sér. Málið er nefnilega að ég ætla að skrifa um bækur sem heita
The Apprentice Adept: Book One: Split Infinity, Book Two: Blue Adept, Book Three: Juxtaposition. Þær eru eftir
Piers Anthony sem er virtur vísindaskáldsöguhöfundur og það er einmitt það sem er vandamálið. Flestir prófessorarnir í enskudeildinni fá áfall þegar minnst er á svokallaða ,,lágmenningu" eins og vísindaskáldsögur, hrollvekjur og fantasíur. Virðast hafa meira áhuga á Jane Austin og öðrum 19.aldar bókmenntum. Well, sorry sko, en það er bara ekki mitt uppáhald! Ég gleymi því eldrei þegar ég var í enskutíma í MR og Anna enskukennari sá Stephen King bók liggja á borðinu hjá mér. Ég var í miklu uppáhaldi hjá henni og hún stundi upp í algjöru áfalli: ,,Ég trúi ekki að þú Nína lesir svona bókmenntir!" Ég fór alveg í rusl og leið eins og ég hefði framið einhvern meiriháttar glæp. Hún gat bara ekki skilið að hægt væri að hafa gaman af BÆÐI John Donne og Stephen King!
En hvað um það, ég sé ekki að prófessor í bókmenntum þurfi að vera sérfræðingur í vísindaskáldskap til þess að leiðbeina mér í gegnum svona ritgerð. Ég meina ég ætla ekki að skrifa þetta út frá neinu þema sem þau kannast ekki við úr öðrum bókmenntum. Ég var að pæla að taka þetta út frá feminísku sjónarmiði (ógeðsleg karlremba í þessum bókum) eða þá taka aðalsögupersónuna fyrir sem hetju og jafnvel bera hann saman við frægar hetjur úr enskumælandi bókmenntum eins og Bjólf eða Sir Gawain riddara. Samt eru The Apprentice Adept ekki eingöngu vísindaskáldskapur heldur líka fantasía í ætt við Tolkien. Söguþráðurinn er í stuttu máli sá að aðalpersónan, Stile, býr á plánetunni Proton. Hann tilheyrir hinni lægri stétt eða svokölluðum "serfs" sem þjóna hærri stéttinni sem eru Borgarar eða "Citizens". Allir serfs verða að ganga um naktir því aðeins Borgarar hafa rétt til að vera í fötum. Þeim er þó aldrei kalt því að hvelfingarnar á plánetunni eru stilltar á þægilegt hitastig en utan hvelfinganna er plánetan óvistvæn vegna mengunar og náttúruspjalla. Borgararnir eru allsráðandi og moldríkir því að plánetan býr yfir bestu orkulind sólkerfisins sem er protonite. Hver serf getur aðeins þjónað í 20 ár en eftir það verður hann að yfirgefa plánetuna. Aðeins ein von er til að fá að vera áfram á plánetunni og það er að vinna "The Tourney", leika sem hafa aðeins einn sigurvegara á ári sem verður borgari og getur því lifað það sem eftir er í auðæfum á Proton. Það sem fæstir á Proton vita er að það er annar heimur í gangi, samhliða heimur í annarri vídd, kallaður Phaze og þar erum við komin í fantasíuna því í stað vísinda sem eru allsráðandi á Proton ráða töfrar og galdrar ríkjum á Phaze. Hver einstaklingur á Proton á sér tvífara á Phaze en einstaklingar geta ekki ferðast á milli heimanna nema að tvífari þeirra sé dáinn. Stile, aðalkarakterinn uppgötvar að tvífari hans á Phaze hefur verið myrtur og upphefst þá för hans í leit að morðingja sínum og hann tekst á við nýtt hlutverk sem meiriháttar galdramaður á Phaze á sama tíma og hann berst til valda í "The Tourney" á Proton.
Ástæðan fyrir því að mér datt í hug feminíska sjónarmiðið er sú að það er ótrúlega mikil karlremba í gangi í þessari sögu. Allar kvenpersónur virðast á einhverjum tímapunkti þurfa að vera naktar og er alltaf lagt mikið upp úr því að lýsa fegurð þeirra og kynþokka (sem þær by the way búa allar yfir). Setningar eins og "she jogged over to Stile, her pert breasts bouncing merrily" eru á hverju strái. Stile er líka mjög kvensamur og þrátt fyrir umtalaðan heiðarleika hans er hann með tvær í takinu nánast allan tímann undir því yfirskini að þær séu hvort sem er ekki í sama heimi, ein á Proton og önnur á Phaze. Það er líka athyglisvert að flestar konurnar sem hann tengist eru aðeins hálfar en aldrei fullkomnar konur, ein er vélmenni og önnur er einhyrningur sem getur skipt um form. Það væri hægt að fríka alveg út og rakka þetta verk í tætlur frá feminísku sjónarmiði.
Mér datt líka í hug að greina Stile út í ystu æsar sem aðalhetju því að hann er mjög áhugaverður karakter. Í raun er hann að mörgu leyti hinn fullkomni karl fyrir utan þá staðreynd að hann er aðeins 150 cm á hæð og 50 kíló. Þessi smæð hans er undirstaðan að öllu hans viðhorfi í lífinu og má segja að hann hafi barist stöðugt við að láta smæðina ekki verða að sínum Akkelusarhæl. Hann hefur mætt miklu mótlæti vegna smæðarinnar og er því búinn að fullkomna sig að öllu öðru leyti. Hans vinna sem serf á Proton er að vera knapi í veðreiðum og í frítímum sínum hefur hann eytt í að æfa sig á hinum ýmsu sviðum í leiknum en leikurinn getur farið inná nánast hvaða svið sem er, bardagalistum, leiklist, dýratamningum, dansi, tónlist, íþróttum, hugarþrautum og Stile vinnur meira að segja keppni á saumavél gegn konu.
Er þetta ekki spennandi!! :Þ Hvað sem öllu líður þá er ég búin að setja svo mikið af svona lituðum merkimiðum í fyrstu tvær bækurnar að það halda allir að ég sé eitthvað verri eða með meiriháttar þráhyggju eða eitthvað. Það er bara betra að vera með þetta allt ógeðslega vel undirbúið áður en maður byrjar að skrifa sjálfa ritgerðina, þá er svo auðvelt að fletta í bókunum seinna til að vitna í þær.
Nínos hefur tjáð sig.
p.s. takið endinlega þátt í skoðanakönnuninni hér að neðan ef þið vinnið á 118 Rvk !