Og áfram heldur það

Lánið leikur við mig þessa daganna og ég nýt þess í botn! Ekki nóg með að ég hafi hrifsað til mín risa-kartöfluvinning heldur var ég að fá gefins nýtt tölvuborð af bestu gerð. Það var hann Helgi góðvinur og einkapípari fjölskyldunnar sem gaf mér þetta og ég er alsæl með þetta. Það er allt annað að vera með bara svona venjulegt (og óþægilega lítið) skrifborð sem lyklaborðið er alltaf á mörkunum að detta af sökum plássleysis og að fá svona alvöru tölvuborð með sérplötu fyrir lykaborðið sem maður getur dregið út eftir þörfum. Ég er bara búin að vera svo upptekin í vinnunni að ég hef ekki enn þá getað skipt um borð en ég geri það kannski í kvöld. Það er svo gaman að ég skuli hafa fengið þetta akkúrat núna af því að ég er nýbúin að rífa allt niður þarna inní stofu. Jibbí hvað ég er heppin manneskja!!!

 
Ég var að pæla, ætli karlar geti orðið ljósmæður? Og ef svo er, kallast þeir þá ljósmæður eða ljósfeður? Þið konur, gætuð þið hugsað ykkur að hafa karlkyns ljósmóður? Hvað haldið þið að barnsfeður ykkar myndu hafa um það að segja? Gimme some feedback...

 
Risavinningar og Húsnæðisbreytingar

Ég trúi þessu varla enn þá en ég vann í útvarpsleik stærsta vinninginn sem Þykkvabæjarkartöflur gáfu! Ég fer að sækja minn risavaxna vinning á morgun sem saman stendur af svo miklu að ég man ekki allt. Þetta eru 16 naslpokar, og fleiri fleiri pakkar og kassa af frönskum kartöflum, forsoðnum kartöflum, forsteiktum kartöflum, gratíneruðum kartöflum og plokkfisk. Semsagt, kartöflubirgðir í fleiri mánuði! Þetta er svaka góð tilfinning maður. Ég hlakka til að ná í þetta á morgun. Ætli ég þurfi ekki bara sendiferðabíl til að hafa pláss fyrir þetta allt? Það er gaman að vera sigurvegari í lífinu! Jibbí!!!! Svo erum við Lázaro líka búin að gera stórbreytingu á íbúðinni se, ég er ofsalega ánægð með. Það hefur nefnilega verið svona risastórt tréverk inní stofu frá því að ég flutti inn í íbúðina fyrir 4 árum. Þetta var svona hillusamstæða sem að myndaði eins konar afgirt svæði sem, leit nokkurn veginn svona út ef séð úr lofti __I sem ég hafði eins og skrifstofu og skipti þá stofunni í tvö rými. Við rifum þessi ósköp í burtu og ég hef aldrei lent í öðru eins! Þetta var hryllilega þungt! Eftir að við skrúfuðum allar skrúfur úr (sem reynust leynast út um allt og vera mun fleiri en við gerðum ráð fyrir) þá var það rosalegt að koma þessu út úr húsinu. Við urðum að taka þetta út á sólpallinn og þannig í burtu. Þetta hefði aldrei komist út um útidyrahurðina. Ég var ótrúlega illa farin eftir þessa flutinga, er með þvílíka marbletti á fætinum og handleggnum. Síðan tók líka við að endurhanna alla stofuna og ganga frá öllu draslinu sem ég hafði safnað bak við tréverkið. Þvílíkt endemis drasl sem ein manneskja getur safnað að sér! En þetta gekk alveg á endanum og íbúðin er bara eins og ný. Ég meina, manni finnst bara eins og maður sé fluttur í splunkunýja íbúð, svo mikið hefur hún breyst. Stofan er nefnilega þokkalega stór og nýtur sín alveg frábærlega núna. Ég er alveg hissa á því að við höfum ekki gert þetta miklu fyrr. En svona er þetta bara, maður verður svo ónæmur fyrir umhverfinu þegar maður er orðinn vanur því. En við erum alsæl núna. Það er svo góð tilfinning að hafa gert svona lagað áður en við förum út. Lázaro tók sig líka til um daginn og olíubar allan sólpallinn. Það var líka eins gott af því að við gerðum það aldrei í fyrrasumar og það þarf að bera á viðinn a.m.k. einu sinni á ári. Það er fínt að vera búin að klára svona vanrækslusyndir áður en við förum út svo að allt sé fínt þegar við komum til baka. Er í vinnunni í dag og er frekar fúl vegna þess að veðrið er svo gott en þar sem það er uppstigningardagur þá sættir maður sig við þetta því launin er svo góð.
Kvaranita hefur tjáð sig.

 
Batman Litli

Ég stóð nú alltaf í þeirri meiningu að ég hefði haldið óvenju lengi í æskusakleysi mitt. Ég fór fyrst í berjamó 21 árs, málaði mig fyrst 20 ára og drakk minn fyrsta áfenga drykk 23 ára. En þetta er ekkert miðað við Lázarito. Hann trúði því fram að 13 ára aldri að allt sem gerðist í sjónvarpinu og bíómyndunum væri raunverulegt. Átrúnaðargoðið hans var Batman og hann hélt virkilega að þetta væri alvörumaður sem flygi um í sokkabuxum og bjargaði fólki í gríð og erg. Honum fannst það rökrétt að álykta sem svo (og hann var 12 ára gamall þegar þetta gerðist)að ef hann gæti útbúið samsvarandi skikkju þá gæti hann líka flogið um loftin blá. Hann tók því forláta sænguver og klippti leðurblökumynstur neðst á það og teiknaði Batman-merki á bakið. Síðan batt hann ,,skikkjuna" um hálsinn á sér og stökk ofan af þakinu. Eitthvað fipaðist honum flugið því hann brotlenti en sem betur fer lenti hann á sandhrúgu svo að honum varð ekki meint af (nema þegar að mamma hans komst að því að sparisænguverin hennar höfðu verið klippt niður í ræmur). Er þetta ekki sætt??? Við eigum sko vel saman að þessu leyti því að ég skrifaði Guði bréf þegar ég var 11 ára og setti það út í garð því ég hélt að hann fyndi það frekar þar heldur en annars staðar. Erum við ekki vonlaust par??? Við erum líka sjúklega hrædd við ísskápinn okkar og teljum hann vera andsetinn. Það heyrast nefnilega svo skrýtnir smellir í honum þegar við erum að fara að sofa á kvöldin. Já, gott fólk, sumir eru barnalegri en aðrir og hananú!